Kompostownik

dojrzałam do diety, po tym jak nie zapięłam się w spodniach, które rok temu były za duże Nie mam jakiejś patologicznej nadwagi, ale wszystko idzie mi w tyłek i brzuch zwłaszcza i mam dość tego, że spodnie i bluzki w połowie potrzebuję rozmiaru 38 a w połowie 42, zatem od wtorku (bo w poniedziałek zrobię stosowne zakupy) podążam drogą Zuzi

Dzielna dziewczynka!
Pamiętaj o porządkach w szafkach, żeby nie zostało nic co kusi!

zuzanna2418 pisze:

Dzielna dziewczynka!
Pamiętaj o porządkach w szafkach, żeby nie zostało nic co kusi!

No tu niestety będzie potrzebna też praca nad własnym charakterem, bo dzieci i R. nie przechodzą na dietę i nie zamierzam ich zmuszać...ale to akurat już przerabiałam odchudzając się po urodzeniu Flo, ona miała ze 2 lata i akurat jadła dużo i wszystko, a R. jadł dwa razy tyle co teraz - więc dam radę, a przy okazji i im może przemycę coś zdrowszego?

No i nie ukrywam, że oprócz motywacji ogólnej przeraziła mnie wizja zdjęć zlotowych, gdzie - choć jesteś dużo wyższa ode mnie - nie będzie Cię widac, jak stanę przed Tobą ze swoim obecnym brzuchem

Można popluć się przez Was herbatką

U mnie niestety było gorzej z silną wolą na odcinku słodyczy, więc W. miał nakaz bunkrowania wszystkiego, co ewentualnie kupił, a najlepiej żeby jadł słodkości poza domem.
Zdjęcia zlotowe były moją pierwszą gigantyczną motywacją do zmian. Ale nie na tyle, żeby schudnąć na obraz zapałki Rozmiar 40 nie jest zły

Natknęłam się na ten wątek i po przeczytaniu go od deski do deski, jestem załamana Wstyd się przyznać no ale trudno, zrobię to.
Mam 67 lat, wzrost 166 cma a waga? trzymajcie się mocno, 132 kg
Już kilka razy próbowałam coś z tym zrobić. Kilka lat temu nawet mi się udało i zgubiłam w ciągu roku 38 kg ale niestety już odrobiła straty W swoim otoczeniu nie mam nikogo kto mógłby mnie wesprzeć. Mój Skrzat pochłania ogromne ilości żarcia i ciągle ma tę samą wagę, waży tyle co "zarobiony kogut" (65 kg) Moje przypadłości zdrowotne, astma i przepuklina lędżwiowa prawie w 100% ogranicza moją aktywność, poruszam się przy rolatorze to wszystko powoduje, moją frustrację. Miałam kilka spotkań z dietetyczką ale dieta przez nią ustalona nijak nie chciała przejść mi przez gardło.
Niedawno postanowiłam skorzystać z oferty vitalii i mam nadzieję, że może coś z tego będzie.
Po przeczytaniu tego wątku, jeszcze raz spróbuję powalczyć o siebie, może przy Waszym wsparciu uda mi się wreszcie zacząć tracić wagę. Pomożecie?

Romo, pewnie, że pomożemy! Na początek zajrzyj sobie motywacyjnie

TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ LINKI. DARMOWA REJESTRACJA

- tam są zdjęcia kobiet przed i po diecie - bardzo różne przypadki i małej nadwagi, i sporej i panie z problemami zdrowotnymi innymi niż nadmiar kilogramów.

To co, zaczynamy razem od wtorku? Jest sporo do nadrobienia, żeby Zuzię do lata dogonić

Będę wdzięczna za pomoc i wsparcie. Dzisiaj, za chwilę zrobię porządek w lodówce i pojadę na zakupy aby od wtorku ruszyć z kopyta. Postaram się również wstawić jadłospis na kilka dni w celu przedyskutowania czy wszystko zrobiłam prawidłowo. Obecnie siedzę na blogu Smak zdrowia i zagłębiam się w lekturze.

Kochana! No toż świetna okazja, żeby rozpocząć nowe życie! A ja bym je rozpoczęła od badań. Także tych hormonalnych. Wtedy będziesz wiedziała, na czym stoisz i czy poza dietą nie należy jeszcze iść do dochtora
Ja tu nie zalecam niczego ryzykownego, ale w przypadku, kiedy coś w organizmie chodzi inaczej niż trzeba, efektywność odchudzania maleje. Czytałaś wpisy Ewy ewulab, jak pokonała nadwagę i zyskała zdrowie oraz komfort życia. Więc zacząć trzeba od wybadania sytuacji.

To dla motywacji



TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ LINKI. DARMOWA REJESTRACJA



Pomożemy! Ale przede wszystkim to Ty sobie pomożesz

Romo, 63 lata, 80 kg żywej wagi w porywach do 104 kg. Po 4 operacjach brzusznych i lekkim udarze.
Sprawność fizyczna taka sobie. Jeszcze jeżdżę na nartach ale już nie biegam , bo nadal mam problemy z lewą stroną ciała. Ćwiczenia, ze względu na liczne zrosty i zagrożenie przepukliną odpadają. Praca w ogrodzie pozwala mi na zredukowanie zimowych przyrostów o 3 - 7 kg.
Myślę, że wzorowanie się na młodych, sprawnych fizycznie osobach nie ma sensu. Nie pobiegamy jak Zuzia, nie poćwiczymy jak 30-40 latki.
Zacznij od wizyty u bariatry, jest w Gdańsku kilku dobrych specjalistów. Potem walcz o turnus, gdzie wdrożysz się w nowy sposób odżywiania. Zrzucenie ok. 50 kg to sprawa poważna. W żadnym razie nie podważam wiedzy i sposobów koleżanek na utratę wagi ale i Ty i ja - to nie ten przypadek.
One sprawne, młode kózki a i ilość kilogramów niewielka. Oczywiście popieram zmianę sposobu odżywiania, bo przepisy są świetne i zaspakajają potrzeby organizmu .
Nie piszę o chirurgicznej interwencji, choć znam wiele osób , którym uratowała życie.
Reasumując : wizyta u bariatry, kompleks badań przed rozpoczęciem leczenia, turnus dla osób w pewnym wieku i z ograniczeniami ruchowymi. A potem , powodzenia.

Mesiu, z tą młodością i sprawnością to może do Zuzi, u mnie tak prosto nie jest - duży brzuch to nie tylko skutek obżarstwa, ale i przepukliny (nie, nie zoperuję się póki naprawdę nie muszę). Ćwiczyć nie lubię i nie będę, zatem zostaje mi oprzeć się na samej diecie. Ja myślę, że bez względu na konieczne konsultacje medyczne, Roma może przestawić się na nowy styl jedzenia - jeśli okaże się, że potrzebna jej jeszcze bardziej spersonalizowana dieta, to przynajmniej bedzie już wstępnie przygotowana na zmianę sposobu żywienia.

Pat, oczywiście. Tylko bez aktywnosci fizycznej jest to proces trudniejszy. Najlepszy dla starszych pań jest basen. Tam można trochę pobrykać bez widma kontuzji.
Nie wiem też, jakim typem jest Roma. Czy mobilizuje Ją cichutkie chudnięcie i ta dam, czy jednak grupa, gdzie nasze osiągi są widoczne dla innych podczas całego procesu chudnięcia. Wzorując się na innych grupach wsparcia, druga propozycja wydaje się być bardziej odpowiednia. Czyli grupa wsparcia jest tu.
A tak wogóle to weżcie po kamieniu na zlot, bo Was wywieje.

Ja chciałam temat tak przedstawić, żeby wynikało z tej pisaniny jedno: nikt (czytaj: dietetyk, lekarz, koleżanka)za nas nie odwali tej roboty związanej z redukcją wagi. Więc skuteczne wdrożenie nowych nawyków żywieniowych zależy tylko od nas.
Nigdy nie powinniśmy zabierać się za odchudzanie bez konsultacji z lekarzem (lub kilkoma), jeśli mamy jakieś przesłanki, że nasze wysiłki mogą być na nic, bo organizm będzie swoje gadał.
Jeśli istnieją jeszcze inne ograniczenia zdrowotne, to ja absolutnie się nie wymądrzam po amatorsku,nie nakłaniam na bieganie, siłownię i tym podobne, bo to byłby absurd. Ale wiem także, że rozsądna redukcja wagi pozwala często zapomnieć o niektórych współistniejących problemach zdrowotnych, bo one też przy okazji się redukują.

Jeśli o mnie chodzi to redukcja wagi nastąpiła po wprowadzeniu zmian w jadłospisie. Przy stosowaniu wyłącznie ruchu niestety nic mi nie ubywało. Więc jednak to co mamy na talerzu to główny sprawca tego ile ważymy. Ruch działa wspomagająco, ale nawet jeśli go nie stosujemy to i tak schudniemy.
Basen rzeczywiście to wariant idealny. Aczkolwiek przy astmie też bym się najpierw poradziła lekarza.

Pat, mnie też na razie pozostaje li tylko dieta, wszystko inne jest w bardzo dalekiej przyszłości.


mariaewa, nie należę do osób, które w skrytości potrafią osiągać określone cele. Każdy doping w mojej sytuacji jest na wagę złota. Jedynie zdrowa konkurencja jest w stanie zmusić mnie do czegokolwiek. Co zaś tyczy się lekarzy i wizyt u owych to sprawa bardzo trudna i chyba raczej niemożliwa. Jestem zatwardziałym oponentem w tym temacie i jeśli nie muszę to moja noga w tych instytucjach z własnej woli nie postanie. Jedyne co robię to podstawowe badania krwi i moczu 1 x w roku i to wszystko.


Zuzanno, u mnie nawet basen nie wchodzi w rachubę i to nie tylko z powodu astmy ale i odległości.Mieszkam na takim zadupiu, że wszędzie daleko.Najbliższy basen 30 km
Ze względu na ilość zwierzaków staramy się razem nigdzie nie wyjeżdżać, staramy się aby zawsze ktoś był w domu. Ja wiem, że to jest tylko wymówka ale jak pokazać się ludziom w stroju kąpielowym mając gabaryty kaszalota.

TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ ZDJĘCIA. DARMOWA REJESTRACJA



edit:
Na fotce,to nie jestem ja

Zuzia ma rację. Głowa. Bez głowy nie da rady. Mój znajomy, człowiek gołębiego serca ważył nie wiemy ile, bo waga nie nabijała. Łóżko w szpitalu nie wytrzymywało ciężaru. Zdecydował się na balonik , w sumie pękły 3.
Zaproponowano mu opaskę ale musi schudnąć . I pogadaliśmy sobie, po co mu ta opaska. Mówi, że będzie mógł zjeść tylko 200ml. Więc pytam czy wytrzyma. Mówi, że tak. Pytam czy nie może sobie wyobrazić, że ma opaskę i jeść tylko po 200ml. Schudł do 160 kg. Potem jeszcze 40. Nadal jest bardzo otyły ale się stara.
Jest pod opieką psychologa, bariatry i dobrze rokuje. Potrafił zjeść w ciągu 3 godzin 2 kaczki i jakieś tam drobne ze 2kg. wędlin.

No dobra, to w ramach motywowania się i innych upublicznam moje skrywane mało chwalebne parametry wymagające korekty:

wzrost - 156 cm
wiek - 43 lata
waga - 64,2 kg
obwód w miejscu po talii - 83 cm
obwód brzucha - 93 cm
obwód bioder - 99 cm

waga mniejsza, choć optymalnie byłoby 10 kg mniej, natomiast jak sobie przypomnę, że przed ciążami miałam 68 cm w talii i prawie płaski brzuch...no do tego będę w każdym razie dążyć

Dzień masochisty ?
Wzrost 168 cm
Waga 80 kg.
Biust 114 cm
Pas 88 cm
Biodra 120 cm. Kto ma więcej ? Nikt.

Prawie 150 w biodrach

Mesiu, przynajmniej masz figurę kobiety, a nie klocka drewna, wszędzie od szyi po kostki tyle samo

Pat, widziałaś mnie. Wenus z Willendorfu.
Ale mnie zastanowiłyście. Kto wie ? Jakby tak z dyszkę ?
Się pomyśli.