Kompostownik

Jak tak sobie posiedzę u Was na wsi, to sobie myślę, że.....chciałabym mieć dom na wsi Drugi dom na wsi, taki tylko do odpoczywania... ale myślę też sobie, że to nie tylko kwestia samego domu, ale przede wszystkim, tego kto go ma. Wy pewnie i w apartamentowcu w centrum stolicy potrafilibyście stworzyc taki klimat, a Ty później potrafiłabyś to tak opisać, że byśmy wszyscy zaczęli oferty kredytowe przeglądać i szukać lokum w Warszawie Zatem....dzięki, że nam pokazujesz ten Wasz cudowny świat!

Byłam z Wami na nastepnym spacerze,dzieki.Okna z roletami wygladają cudnie.Fotki z ptaszkami przeurocze,mozna patrzeć i patrzeć.A ostatnia fotka w ramke i na ścianę lub komodę,albo półkę.bardzo mi sie podoba. No i jeszcze drzwi,wyczyszczone idealnie.Słoiczki wygladają zachęcająco,mniam.

Ojoj! A dalczego ptasiory tak tłuką te sowy?

Sowy są takie piękne... chciałabym mieć prawdziwą sowę w swoim ogrodzie, żeby pohukiwała wieczorami Słyszałam, że można sowę zachęcić, montując kosz na drzewie, prawda to?

Pat bardzo dziękuję za recenzję Podejrzewam, że opis życia w apartamentowcu byłby dalece mniej barwny, choć z uwagi na potencjalną możliwość posiadania większej ilości SN-ów za to bardziej dramatyczny
Aniu pobyt nie był nadmiernie pracowity, ale tak to jest zimą. Inne atrakcje są w harmonogramie i fajnie, że z nami byłaś
Małgoś my mamy lub mieliśmy jakąś sowę w stodole, bo odgłosy było słychać. Co do sposobów przywabiania rzeczonych koszykiem to pojęcia nie mam. Brzmi nawet sensownie, bo sowy chyba gniazd nie budują tylko wykorzystują już istniejącą "infrastrukturę". Ale są także specjalne skrzynki lęgowe dla sów i można takie montować, jeśli na terenie występują jakieś gatunki tych stworów..

Małgosiu, sowy są piękne, ale znam jeden powód, dla którego powinnaś zbadać sprawę, zanim zaprosisz sowy do ogrodu...
Ja miałam sowy przez kilka lat, gniazdowały w stodole, bo jest ogromna i nieużywana. To bylo urocze, a nawet zabawne i fascynujące, bo np. widziałam kiedyś, jak dwie małe sowy oglądały telewizję przez okno słychac bylo pohukiwania wieczorem, no i polowały na gryzonie w ogrodzie... Jednak były tez wady i to naprawdę trudne do znoszenia, mianowicie piski, krzyki i nawoływania przez całą noc, gdy młode sie uczą sie latać, a potem polować. Gatunek, który mieszkał u mnie, robi tyle hałasu, gdy wychowują sie mlode, że to naprawde trudno wytrzymać, te piskliwe wrzaski są tak głośne i tak przenikliwe, że nie da sie spać nawet przy zamnknietych oknach, a co dopiero, gdy jest gorąco i okna trzeba otworzyć w nocy Byłam wykończona przez kilka tygodni, bo nie dało sie spać. Oczywiście i tak je lubiłam i chroniłam, jak mogłam. Od kilku lat juz nie gniazdują u mnie.

Bea - o tych "urokach" nie miałam pojęcia, ale i tak chyba zostawiam bieg wydarzeń ślepemu losowi

Bardzo lubię sowy. Chciałabym aby u mnie się zagnieździły.
Okna z roletami wyglądają świetnie. Kaczuszka w słoiku wygląda bardzo apetycznie.
Dzięki Twoim opisom człowiek czuje jakby był z Wami.

Jak miło poczytać trzeźwego człeka...

Joasiu sowa to takie egzotyczne nieco zwierzę dla mnie. Rzadko widywane o niesamowitym wyglądzie. Chciałabym móc je kiedyś poobserwować.
A wracając do pytania Małgosi, dlaczego sowy są atakowane przez inne ptaki - ano dlatego, że sowy to drapieżniki, zjadające także inne ptaki. Gdyby unieruchomić innego ptaka drapieżnego, myszołowa na przykład i pozbawić go możliwości obrony - też by poległ pod ciosami dziobów innych ptaków.
Beti dzięki Staram się być trzeźwa, nawet jeśli czasem użyję (ale nie nadużyję)

Przeglądając odcinki Mai w Ogrodzie przypomniałam sobie o miejscu, które latem postaramy się odwiedzić, bo to w sumie niedaleko, jakieś 40 km od nas.



TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ LINKI. DARMOWA REJESTRACJA

Witaj Zuziu
Piękne zdjęcia ptactwa. Młodą sowę widziałam kiedyś u weta. Została lekko ranna i była w trakcie transportu do ośrodka w mojej okolicy, który zajmuje się dzikimi zwierzętami. Siedziała na poręczy krzesła, była najedzona i co rusz przymykały jej się oczy i głowa leciała. Wyglądało jakby chlapnęła kielicha

Dzięki za wyjaśnienie. Te słoiki z kaczuchą, zapomniałam wcześniej napisać - szkoda słów, no po prostu poezyja!

Zuziu obfociłam serce z kory (jakby co to usuń)


TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ LINKI. DARMOWA REJESTRACJA




TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ LINKI. DARMOWA REJESTRACJA

O, super Justynko! dzięki, nic nie będę usuwać! Te kawałki kory u mnie nie są elastyczne wcale, więc wygiąć w takie cudo się ich nie da. Ale pomyślę nad techniką i może uda mi się zrobić coś podobnego tylko w inny sposób.

Zuziu już poprawiłam i są dwa różne ujęcia. Też mam dostęp do kory i może zmajstruję takie.

Zuza jestem pod wrażeniem wyczynów kuchennych Twojego W.
A jeszcze będzie dalsze c.d.
A tak na marginesie zdjęcia pitaszków są rewelacyjne he, he

To ja drzwi cudnie obrobione pochwalę No super wyszło , nówka sztuka ! Domyślam się tylko ile czasu to zajęło .
Do czego wykorzystujecie tak przygotowaną kaczkę ? Do obiadu na gorąco ?

Zuziu myślę,że jak by tę korę namoczyć,to dało by się ją wygiąć, związać i niech schnie.Trzeba by popróbować na jednym,dwóch kawałkach. To serce sjest rewelacyjne.

Justynko a mnie się teraz zrobiło jedno zdjęcie widoczne.
Misiu a żebyś widziała, pod jakim on sam jest wrażeniem Strasznie dużo frajdy mu sprawia takie pichcenie. To już koniec tej relacji, trza poczekać do następnego razu.
Iwonko nooo... miód na moje serce bardzo chcę te drzwi naprawdę doprowadzić do świetności. Muszę jeszcze wyszukać jakieś ładne klamki i szyldy. A te kaczkę to na razie W. podżera w formie rozsmarowanej na kanapce. Błogość, jaka maluje się na jego obliczu to efekt smaku oraz świadomości spożywania owocu zakazanego
Aniu tak, właśnie myślałam o namoczeniu i formowaniu.

Dla chcących podglądać sowy


TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ LINKI. DARMOWA REJESTRACJA


i


TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ LINKI. DARMOWA REJESTRACJA

Doczekałam się w NR kolejnej Waszej "wsiowej"opowieści-jak zwykle super się czytało I jak zwykle po przeczytaniu Twojej relacji Zuziu nasuwa mi się zawsze ta sama myśl: jakie to szczęście, że jednak mieszkam na wsi :-) nie zamieniłabym jej na luksusy miastowe za nic!
Serdecznie pozdrawiam i życzę spełnienia marzeń w 2016 Roku!