Kompostownik

O matko... "Chłopi", "Nad Niemnem"... moja zmora i trauma czasów licealnych...

Teraz mam na tapecie "Historię pszczół".

Obecnie jestem w trakcie czytania kryminału, trochę typu "Sherloka Holmsa".

"Zbrodnia w błękicie" Katarzyny Kwiatkowskiej. Akcja rozgrywa się w XIX wieku, w pięknym pałacu w Wielkopolsce. Czyta się wybornie. Jak skończę to wtedy polecę z czystym sumieniem.

Na weekendowe odstresowanie. Przeczytałam w kilka godzin.
Sarah Jio "Jeżynowa zima".

Zanotowane

Mama 101Asia; pisała o książce "Wybrańcy", traktującej o szpitalu psychiatrycznym w Wiedniu , w latach czterdziestych ubiegłego wieku.
Polecam niechętnie , bo to książka odbierająca spokój, ale dająca porównanie, co się zmieniło, a właściwie [b]nie zmieniło[/b.
"Polska odwraca oczy" to zbiór reportaży Justyny Kopińskiej. " Oddział chorych ze strachu" to opowieść o szpitalu psychiatrycznym w Starogardzie Gdańskim. Czas wydarzeń - rok 2010.

Przeczytałam książkę Magdaleny Grzebałkowskiej "Beksińscy". Zawsze intrygowały mnie obrazy Ojca, bo ja lubię upiorne klimaty
Nie znałam z Trójki słuchowisk Syna, bo jakoś tak wyszło, no nie zarejestrowałam osoby, postaci, człowieka - bo muzyki z pewnością musiałam nie raz słuchać. Legenda, rosnąca po samobójczej śmierci Syna i zamordowaniu Ojca intrygowały nie tylko mnie, ale i na szczęście Magdalenę Grzebałkowską.

Dla porządku dodam, że ogromną większość tekstu stanowią wypowiedzi różnych osób (w tym tytułowych bohaterów) - z dzienników, zapisków, nagrań domowej fonoteki i różnych innych źródeł.
To stanowi ogromny walor tej książki; świetnie się ją czyta, a po przeczytaniu obejrzałam jeszcze w necie filmy dokumentalne o obu bohaterach, żeby dopełnić całości.
Polecam!

Dawno tu nie zaglądałam, a tu tyle ciekawych poleceń - notuję skrzętnie w kajeciku! Ja ostatnio czytam cięższy kaliber głównie, z takiego nie super ciężkiego polecam reportaże Małgorzaty Szejnert "My obywatele Teksasu" - bardzo różnorodna tematyka, łączy je czas napisania, lata 1968-1979. Z czekających na przeczytanie kobył mam "Ludową historię Stanów Zjednoczonych" i "Co z tym Kansas", ale to dość niszowe pozycje dla lewaków A w kolejce do kupienia mam najnowszego Dehnela, czytał już ktoś?

Dehnela mam zamówionego i czekam na dostawę.

zuzanna2418 pisze:

Dehnela mam zamówionego i czekam na dostawę.

O, to czekam na recenzję!

A ja wciąż jestem przed Dehnelem, ale zdecydowanie będzie następny w kolejce. A wczoraj zaczęłam Miłoszewskiego ("Bezcenny" i to mój pierwszy Miłoszewski.

A "Bezcenny" jest dość nietypowy dla Miłoszewskiego, ale chyba najbardziej łatwy w czytaniu - i parę razy ryknęłam przy nim śmiechem, co ostatnio przy książkach często mi się nie zdarza

Musiałam i zajrzeć jestem, na etapie czytania Małgorzaty Szejnert "Wyspa klucz", a czeka tej autorki
"Czarny ogród" a i Katarzyna Enerlich "Prowincja pełna czarów"
Najgorzej że budzę się często z książką na nosie, zmęczenie daje się we znaki. Zimą lepiej czyta się.

klarysa pisze:

Na weekendowe odstresowanie. Przeczytałam w kilka godzin.
Sarah Jio "Jeżynowa zima".

Tej autorki mogę polecić "Karmelowy ogród " .Też na odstresowanie .
Teraz czytam książkę Barbary Wood "Domina".Rok 1881 , kobieta podejmuje decyzję o ukończeniu Akademi Medycznej . A mężczyźni nie chcą pozwolić kobietom na uprawianie zawodu lekarza ...Oczywiście autorka musi wplesc wątek miłosny .

survivor26 pisze:


zuzanna2418 pisze:

Dehnela mam zamówionego i czekam na dostawę.


O, to czekam na recenzję!

No powiem, że się rozczarowałam. Trudno mi się czyta tekst pisany "od sufitu do podłogi" czyli ciurkiem w jednym akapicie z przewagą zdań wielokrotnie złożonych. W dodatku pisany jest w pierwszej osobie jako relacja tytułowego Krivoklata ze swojego "życia i twórczości" w formie nieprzerwanego monologu, coś jakby strumienia świadomości.
Oczywiście błyskotliwość, erudycję pisarza i tu można podziwiać, ale ten sposób układu graficznego tekstu i maniery pisania (zapewne zamierzony jako narzędzie) powoduje, że całość staje się nużąca po kilkunastu stronach.

ooops, to słabo, bo do mnie już jedzie...no nic będę czytać wolno...w sumie "Saturna" też dośc długo męczyłam, a "Matkę Makrynę" przerwałam w połowie, bo w tym samym czasie czytałam "Księgi Jakubowe" i za dużo było tej historii, ale do niej na pewno wrócę jeszcze.

Natomiast mogę polecić przeczytaną właśnie "Drogę 816" Michała Książka, choć też czyta się niełatwo. To zbiór dość luźno utkanych refleksji z pieszej wędrówki rzeczoną drogą wzdłuż wschodniej granicy Polski. Autor z wykształcenia jest ornitologiem, więc sporo miejsca zajmują 'ptasie' wtręty, ale jest też dużo trafnych obserwacji natury socjologicznej - dla mnie szczególnie ciekawych, bo wschodnia Polska to zupełnie inny świat widziany z zachodnich rubieży

O, to chętnie nabędę, wszak tytułowa droga 816 to Nadbużanka, którą wielokrotnie przemierzałam

Harris Joanne "Czekolada"-wiem klasyka. Cd "Rubinowe czółenka" i "Brzoskwinie dla księdza proboszcza".
Magia nie magia?

Oooo, jak macie dobrze, że możecie czytać papierowe książki. Ja niestety daję radę tylko na tablecie i to duuużym. Mój małż się nabija ze mnie, że ustawiam wielkość liter - jedna litera na ekran.
Niestety książek na czytniki wypożyczyć się nie da, biblioteki (zwłaszcza wiejskie) nie prowadzą, a kupować ciężko, mimo iz one tańsze od książek papierowych. Mam do czytania to, co ktoś mi podaruje i od czasu do czasu, to co kupię. Nie za wiele tego, a czytać uwielbiam.
Ostatnio córka mi podarowała Diana Gabaldon - Obca. To takie przygodowe romansidło z XVIII w - miejsce akcji Szkocja. Lubię książki historyczne, więc czyta mi sie zupełnie nieźle, choć akurat wolę akcję umiejscowioną na terenach bliższych memu pochodzeniu - Polski i Litwy.

A moją najukochańszą książką wszechczasów są "Noce i Dnie" Marii Dąbrowskiej,

Ach, ach! Rozpoczęłam romans z Dehnelem - wreszcie!
Czytam "Lalę" - w łóżku, w ogrodzie, w PKSie, na zabiegach z podłączonymi do krzyża prądami. Po kawałku, po skraweczku. Ach, jak to jest cudnie napisane!
Zapisałam się w bibliotece w kolejce na "Dziennik roku chrystusowego".

MaGorzatka pisze:

Ach, ach! Rozpoczęłam romans z Dehnelem - wreszcie!
Czytam "Lalę" - w łóżku, w ogrodzie, w PKSie, na zabiegach z podłączonymi do krzyża prądami. Po kawałku, po skraweczku. Ach, jak to jest cudnie napisane!
Zapisałam się w bibliotece w kolejce na "Dziennik roku chrystusowego".

A nie mówiłam? Ma gorsze, w sensie mniej przeze mnie przyswajalne książki, ale tak 80% jest właśnie taka jak "Lala". Z ostatnich jego pozycji to chyba najbardziej polecam "Młodszego księgowego".

Apropos pięknego, choć dosadnego języka, mój zachwyt ostatnich dni to Ziemowit Szczerek, a zwłaszcza "Przyjdzie Mordor i nas zje" - jak fantastycznie posługuje się ten człowiek językiem, jak pięknie wulgaryzmów używa dokładnie tam, gdzie są potrzebne i jak do dna duszy dociera trafnymi choć smutnymi wnioskami...