Kompostownik

A ja lekko zaskoczona usłyszałam dziś, że W. poleca najnowszą Grocholę!

zuzanna2418 pisze:

A ja lekko zaskoczona usłyszałam dziś, że W. poleca najnowszą Grocholę!

ooooo...nie podejrzewałabym W. o taki gust literacki, więc najwyraźniej w tej nowej Grocholi coś musi być

Apropos nowych tekstów: czy W. coś pisze i jest szansa na jakieś nowe opowiadanie?

Koniec Świata chyba będzie ja nic nie czytam ostatnio he, he wezmę książkę i w kimono idę. Działa na mnie jak nasenna piguła. he, he

Chciałam Wam podziękować za odkrycie przede mną Jacka Dehnela. Przeczytałam "Lalę", "Balzakiana", a teraz zaczęłam "Dziennik roku chrystusowego".
To nie jest coś lekkiego do czytania (jak mawia jedna moja znajoma). Zdecydowanie książka nie dla każdego, ale właśnie takie książki lubię. Natomiast zdecydowanie trzeba się skupić i dać porwać lekturze i jak jestem bardzo zmęczona, to się nie da.

Na 32. stronie Pan Jacek pisze o kontakcie z pewną swoją czytelniczka, panią Wiktorią Śliwowską. Czytam, czytam... przecież to żona mojego promotora, profesora Rene Śliwowskiego, u którego w 1985 roku pisałam pracę mgr z przekładu Czechowa.
Nasza grupa seminaryjna liczyła 7 osób i spotykaliśmy się zawsze kameralnie, w kawiarence na miłych posiedzeniach, wypełnionych opowiadaniami Profesora o literaturze, historii, podrożach, kulinariach, dzieciństwie i młodości we Francji. Zaprosił nas też kiedyś do swojego domu w Zalesiu, na herbatkę w ogrodzie.
To był cudowny człowiek - mądry, sympatyczny, obdarzony żywiołowym poczuciem humoru.
On mnie nauczył szacunku dla przekładu i zły przekład przeszkadza mi w czytaniu.

Gdyby ktoś miał ochotę -

TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ LINKI. DARMOWA REJESTRACJA



Pan Profesor już nie żyje, znalazłam taki piękny

TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ LINKI. DARMOWA REJESTRACJA

...

Małgosiu, tak czułam, że Dehnel to Twoje klimaty Ja go jeszcze namiętnie na FB podczytuję, nie ze wszystkim się zgadzam, czasem mnie nawet podkurzy jakąś opinią do białości, ale mimo to tkwię w uwielbieniu dla niespotykanego talentu... Do kompletu, który przeczytałaś poleciłabym jeszcze "Młodszego księgowego" - krótkie eseje nie tylko o książkach, do powolnego czytania i smakowania słowa.

Z książek, które zachwyciły mnie tego lata mogę polecić "Rutkę" Joanny Fabickiej - zaskakującej pisarki, którą poznałam przez prześmiewczy cykl o młodocianym Rudolfie (coś ala polski Adrian Mole), a potem odkryłam, że napisała też wstrząsający "Second Hand". "Rutka" jest dla dzieci, ale nie tylko matkom małoletnich dzieci polecam - bardzo trudny temat likwidacji getta łódzkiego ujęty w sposób delikatny i poetycki, dostosowany do wyobraźni dziecka i zmuszający do myślenia - moje dzieci słuchały z zapartym tchem i stała się ta książka punktem wyjścia do wielu trudnych rozmów o wojnie i nienawiści.

Nowa Grochola inna od reszty. Nie jestem zachwycona, ale ma coś w sobie...
Polecam "Tego lata w Zawrociu" Hanny Kowalewskiej i resztę cyklu. O ludziach, miejscach, przeszłości, która bardzo splata się z teraźniejszością...różnych motywach i okolicznościach działania. Każdy tom inny. Najbardziej mroczny "Maska Arlekina".

O, ta "Rutka" mi się przyda na etykę, dziękuję Ci, Pat!

Dodam jeszcze, że "Lala" to była dla mnie książka trafiona w punkt. Ona pozwoliła mi dostrzec, że to, co jest moim udziałem w związku z opieką nad Mamą nie jest niczym niezwykłym, to jest normalne, to się dzieje... czytałam z zapartym tchem i chwilami wydawało mi się, że to jest o mojej własnej Mamie.
Takich książek - o starości, o odchodzeniu i o towarzyszeniu bliskim w tym odchodzeniu teraz potrzebuję, bo tego muszę i chcę się nauczyć.

Małgosiu, o tak, "Rutka" na lekcje etyki jest lekturą doskonałą, chociaż mi chwilami brakowało słów, żeby dzieciom opisać okrucieństwa II wojny, a przede wszystkim odpowiedzieć na pytanie, dlaczego ludzie mordowali się bez powodu

O kwestii starości i nie zawsze łatwego porozumienia międzypokoleniowego jest bardzo dobra, ale smutna książka Ireny Matuszkiewicz "Szepty" - to powieść, nie poradnik, ale 'ryje beret' i pozwala pewne sprawy w tej materii zrozumieć.

Świetny wywiad ....
Tłumacz to nie byle jaki. .

Ja teraz jestem na Kresach, które przesiedlono na Dolny Śląsk

Edward Łysiak ''Kresowe opowieści '
Wstrząsające!

Małgosiu wiedziałam, że Ci Dehnel przypadnie do gustu. Pat poleca Młodszego księgowego, a ja dodatkowo Tajemnicę Domu Helclów, choć na okładce jako autorka występuje niejaka Maryla Szymiczkowa
Justynko Kowalewską przeczytałam, włącznie z tą ostatnią częścią, ale tak naprawdę to spodobała mi się tylko ta pierwsza książka o Zawrociu. A Grochole zmęczyłam, ale nie znalazłam w niej niczego szczególnego, choć zgadzam się w 100% że inna. Ale chyba wolę te "Judyty"

Ja dopadłam kolejną biografię, tym razem książkę "Władca Piorunów. Nikola Tesla i jego genialne wynalazki". Trochę się meczę czytając techniczne opisy, ale poza tym super.

A ja nie napiszę co czytam i jakiego autora bo mnie wyśmiejecie . Mam dość ponurej atmosfery , mam dość przemądrzałych bohaterów , mam dość ciężkiego kalibru literatury i zabrałam się za lekką może nie górnych lotów ale wprowadzającą mnie w dobry humor.
Minie mi to, ja wiem he he.

lora pisze:

A ja nie napiszę co czytam i jakiego autora bo mnie wyśmiejecie . Mam dość ponurej atmosfery , mam dość przemądrzałych bohaterów , mam dość ciężkiego kalibru literatury i zabrałam się za lekką może nie górnych lotów ale wprowadzającą mnie w dobry humor.
Minie mi to, ja wiem he he.

Dawaj, nie kryguj się Ja co prawda dziś chciałam polecić znowu coś ambitniejszego, ale na jedną ambitną lekturę przypada u mnie 10 skandynawskich kryminałów

A owa ambitna to "Miasto Archipelag" Filipa Springera, którego odkryłam przy okazji pierwszej powieści-reportażu "Miedzianka" i od tamtego czasu wielbię prawie jak Dehnela "Miasto Archipelag" to realizowany przeszło rok projekt, w ramach którego autor odwiedził wszystkie miasta w Polsce, które były stolicami województw po reformie gierkowskiej, a przestały nimi być, po reformie sprzed 20 bodaj lat. Springer o budowie cepa potrafi pisać tak, że człowiek marzy o zostaniu rolnikiem, więc z owych podróży wyciąga ekstrakt smakowitych historii domów, ulic i ludzi - do powolnego smakowania, choć kusi łyknąć na raz, akurat na jesienne wieczory.

Wreszcie ktoś się ujawnił z kryminałami. Od ubiegłorocznej jesieni przeczytałam ok. 100 kryminałów.
Wszystkie Ake Edwardssona, Stiega Larssona, Jo Nesbo, Henniga Mankella, Hakana Nessera, Lizy Marklund, nawet Camilli Lackberg.
Naprawdę przy nich odpoczywam. Czytam nie tylko kryminały, ale te nie wymagają ode mnie myślenia, kiedy jestem bardzo zmęczona.
No i sprawa się rypła.
Oglądam bajki dla dzieci Disney'a. I czytam Baśnie Andersena, Anie wszystkie, i parę innych dla małych dzieci.

Ja też kryminały, też!

Kobieta zna się na rzeczy, jak widać. Będę szukać. Dziękuję córko czecia.

Wisienko, o tak , o ile kryminał może być czysty, naiwny i bezstresowy, to wymienione takie są.
Te szwedzkie nie interesują mnie ze względu na fabułę czy sposób pisania [ no właśnie , dobry tłumacz ]. Zazwyczaj patrzę , kto zabił i już spokojnie mogę go obserwować. Takie zboczenie zawodowe.

Jeszcze Daria Doncowa.

Wczoraj napadliśmy na księgarnię i wzięłam polecane przez Pat "Miasto Archipelag". Oraz nowego Krajewskiego.
W. z antykwariatu przyniósł powieść "Colas Breugnon" Romain Rollanda i "Parki wiejskie Lubelszczyzny".

Zuziu, to czekam na recenzję Krajewskiego - jego ostatnich dwóch powieści już nie czytałam, bo w kolejnych tomach osiągał coraz wyższe poziomy makabry i epatowania przemocą, co było dla mnie odstręczające, ale podobno ta najnowsza wraca bardziej do korzeni?

Dlatego nie czytam kryminałów teraz a kiedyś...po latach gusta zmieniają się he, he