Kompostownik

Witajcie późną porą w nowej części.

Małgosiu utulam i nie zazdroszczę takiego widoku jaki zobaczyłaś. A tak fantastycznie wyglądał ten konar, lekko porośnięty.
Jednak widzę i pozytywny moment zdarzenia - dobrze, że nie było nikogo w pobliżu
Janeczko wbrew wszystkiemu w pełni rozumie Twoją córę.
Raczej nie pokazuję swojego domku, ale w 1 dzień NR mało mnie nie skręciło jak zadzwonili znajomi i powiedzieli, że moja chałupa i nie tylko są w internetowej gazecie. Okazało się, że moi rodzice wpuścili do siebie reportera, któremu pozwolili robić zdjęcia budowy Ikei z balkonu. Obecnie nawet nie pamiętają jak się nazywał, z jakiej gazety i czy pokazywał legitymację. Ale jakby ich teraz ktoś okradł to byłyby pretensje do całego świata. A tyle się mówi o niewpuszczaniu nieznajomych do domu.
Reporter był tak "sprawny fotowo", że nie potrafił zrobić zdjęć tylko budowie. A znam amatorów którzy by o niebo lepsze zdjęcia zrobili.
Także nie miej do niej żalu

Ewa ujdziesz z wielką przyjemnością przeczytałam ja teraz..... Brakuje mi tej naszej Patki

Małgoś, u nas też wczoraj bardzo wiało, a straszą, że to nie koniec. Ty pewnie już w objęciach Morfeusza, bo pobudka o godzinie nie do pozazdroszczenia. Korciło i mnie, by jeszcze raz wybrać się do Poznania, ale sobie odpuściłam. Ja mogłam, Ty niestety nie - nie zazdroszczę tylu godzin w pociągu, ale pewnie znów coś pięknego wydłubiesz

Szkoda bardzo tego jabłoniowego konaru. Ech... Ważne, że drzewo ocalało. Nasza reneta też ucierpiała 2 lata temu podczas wichury, ale konar wyłamał się o wiele paskudniej obdzierając z kory kawał pnia. Niby wybijają nowe wilki i drzewo chce rosnąć, ale kolejny konar chyba padnie, bo liście na nim zżółkły pod koniec lata. Zostanie tylko jeden żywy, ale za to najbliżej obdartej części pnia. Rokowania zatem są kiepskie, bo pień w połowie bez kory raczej długo nie pociągnie. I tak byłam zaskoczona, że tej wiosny drzewo ruszyło i zakwitło jakby nigdy nic i wypuściło wiele nowych gałązek. Walczy

Ilonko nie mam najmniejszego żalu do Córki, że nie chce pokazywać swojego domu w sieci. I ten temat nie wypłynął przy okazji mojego przystąpienia do forum ale przy okazji umieszczania fotografii moich kwiatów przez Córkę na jej koncie na FB. Kiedyś razem wybierałyśmy zdjęcia i ja podsuwałam Jej pewną fotografię, którą odrzuciła stwierdzając, że odsłania zbyt wiele prywatności i że nie chce pokazywać tej prywatności na FB. A ja po prostu szanuję to i nawet nie pytam i nie proszę.

Nawet fotki mojej biedulki znalazłam. Widać młode gałązki.



TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ LINKI. DARMOWA REJESTRACJA





TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ LINKI. DARMOWA REJESTRACJA



I jedyny kwitnący konar.


TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ LINKI. DARMOWA REJESTRACJA

Witam niedzielnie! Dzień zapowiada się słoneczny i chyba przestało wiać.

Zostawiam konwie kawy, bo amatorów na nią będzie chyba dużo sądząc po ciszy jaka tu panuje.

W takim razie łapię (póki nikogo nie ma )największą kawusię i poczytam co mnie ominęło, jak mnie nie było

aaa Witam niedzielnie

ale zachciało mi się wiosny po obejrzeniu zdjęć Aguskag , : słoneczko , kwitnące sady eh
a za oknem znowu zima i na plusie , wiec za chwile ponownie będzie buroszaro i chlapowato

MaGorzatka pisze:

Myślę od jakiegoś czasu, że taka tabelka plus tysiące zdjęć, robionych przez mnie co roku w ogrodzie, to prawie gotowy wątek różany na Kompostownik i mam wielką ochotę go otworzyć. Będzie się nazywał jakoś tak na przykład Róże z mojej tabelki

Dział różany jest/ Trochę zaniedbany przeze mnie Przyznaje się bez bicia... Nie widzę zatem przeszkód
Wczoraj udzielałam się rodzinnie. A nadto opanowała mnie niemoc. Ale już OK Dziś wylatuje eM i znowu zostaje tylko z Okim Dodatkowo w nocy znowu spadł śnieg. Słowem, wszystko wraca do 'normy'.

Witam dziewczęta o poranku. No może to już nie poranek, ale położyłam się o 3 (ale to u mnie norma)więc trochę. pospać musiałam.
Kawusia bardzo wskazana, bo za oknem burość totalna i wiatr wyje, ale chyba trochę zelżał od wczoraj.
Małgosiu, Ago - jakżeż żal Waszych połamanych drzew, ale miejcie nadzieję. Takie stare jabłonie potrafią sobie poradzić. U mego brata była taka jabłonka, która w zasadzie nie miała pnia (dziura w środku) i gałęzi oprócz jednej grubej (podpartej w kilku miejscach)vi kilku drobniejszych, a co roku kwitła i owocowała przepysznymi letnimi jabłkami. Brat ją reanimował i podtrzymywał, czyli opasał pień siatką i poobwiązywał, żeby się nie rozpadł, konar podparł, a ona się przez wiele lat odwdzięczała. A wiosną, w dziurze w pniu sikorki zakładały gniazdko i wyprowadzały maluchy.

Ewo świetnie, że wstawiłaś tę opowieść Pat. Już mi brak Jej historii i przyznam się, że od czasu do czasu włażę na Jej zamknięte wątki na FO i poczytuję sobie dla poprawy nastroju.

Wiece co?! Ta Elektra mnie dobije. Od wczoraj pokazuje mi damską bieliznę, a zwłaszcza jej dolne części. I to w wydaniu stringowym i to w miniaturce. Toz ja nie miałabym ich na co włożyć. Na wiadomą część ciała to mi toto nie wlazie, a na nadgarstku (bo tylko tam mam odpowiedni obwód) będzie głupio wyglądało.

Witam niedzielnie i ja łapię za kawę spoglądając za okno na szare niebo niby prószy śnieg ale jest buro.
zaraz zabieram się do papierologi muszę uporządkować bo po wczorajszym tajfunie mojego sprzątania przed gośćmi bo nic nie znajdę.
O mnie też brakuje opowiadań Pati bardzo.
oj jak zatęskniłam za kwitnącym ogrodem...


TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ LINKI. DARMOWA REJESTRACJA

Misiu Tawuły są piękne ,no już coraz bliżej do takich widoków

Elu jestem bardzo ciekawa jak w tym roku zakwitnie tawuła , po bardzo ostrym przycięciu usiłowałam zrobić z niej kulę ale nie za bardzo mi to wychodziło jest dość dużą a ile ja się przy niej nagadałam do siebie jakby mnie ktoś podsłuchał to by powiedział baba zdurniała he, he.
znikam już lud mój woła he, he.
Miłej niedzieli wszystkim

Dzień dobry,częstuję się kawą Ani,przyda się dzisiaj,za oknem chmury takie szro-bure,resztki śniegu,który wczoraj wieczorem padał.

Miłego dnia

Misiu,też bardzo często mówię do siebie. Kiedyś mój M. powiedział mi "może idź się leczyć, bo chyba nie jesteś normalna", a ja na to " wiesz, czasami muszę porozmawiać z mądrym człowiekiem"
Tak Misiu, Ty nie zdurniałaś tylko też masz potrzebę dialogu z kimś mądrym.

Dziewczynki, nawet nie wiecie, jak mi brakuje forumowej aktywności, jak mnie skręca, bo widzę nowe osoby, nowe watki, a nawet za bardzo przywitać się nie mogę, ale jak włączam tego dziada, jak mi po 10 minutach załaduje kompostownik, jak zacznę pisać i czekam kolejne 10 minut aż wpisany tekst się pojawi, to mnie totalne zniechecenie dopada Ale już niedługo, komputer ma być jutro, potem 3 dni wrzeszczenia na niego z okazji stawiania systemu i wgrywania programów (nienawidzę tego!) i bedzie git

Ewo, zeszłoroczna opowieść trochę zgrana, ale lepszy rydz niż nic A do swojego wątku wrócę, ja mi możliwości techniczne wrócą...

U nas pogoda znowu wstrętna dla sercowców, za ciepło i za wietrznie, ale i tak czuję w sobie rodzący się entuzjazm noworoczny...taki co to koło marca sklesa z kretesem, ale póki co sprawia, że człowiek czuje się zdolny do przenoszenia gór - też tak macie?

Z większości postów wyziera tęsknota za ogrodami.
Odniosę się tylko do tematu nornic. Coś mi się wydaje, że lokalne
populacje mają odmienne preferencje jedzeniowe.
U mnie posadzenie czosnku i cesarskich koron rozwiązało
problem na grządkach. Niestety tylko w promieniu ok 80 cm od cebul.

Patuniu współczuję Ci walki z komputerem ,ostatnio też przez to przechodziłam brrrrrrrrr,do dziś nie ogarnęłam wszystkiego ,kilka programów bezpowrotnie straciłam ,gdzieś zapodziałam sterowniki ,z internetu usiłowałam coś pościągać to powgrywało mi się tyle reklam, że nie mogłam jednego zdania przeczytać , techniczna komputerowo nie jestem , a szkoda, w tych czasach należy znać się na wszystkim ,bo nawet jak zapłacisz to zrobią i tak nie do końca po twojej myśli

O, tak, Pat, ja dobrze znam taki zimowy entuzjazm! Ja od nastu lat tak mam, że w zimie wydaje mi się, że w tym roku, to ja już wreszcie zrobię dużo w ogrodzie, bo teraz to juz będzie lepiej, ale gdy przychodzi wiosna i zaczynam pracować, to entuzjazm zostaje zmieciony, a raczej zmiażdżony przytłaczającym ciężarem faktów
...W tym roku jednak jest inaczej... W tym roku już nawet zimowego entuzjazmu nie mam. Jestem zmęczona. Podczas ostatniej wizyty kontrolnej okazało się, że jestem wciąż bardziej chora niż wcześniej sie wydawało. Samo to mnie wkurzyło, Potem reakcja na rifampicynę wykazała, że wciąż miałam krętki w płucach, z sercem też wciąz nie za dobrze, o mózgu szkoda gadać, bo bóle i zawroty głowy nawracają falami, a o ogólnym rozbiciu to nawet nie ma co wspominać. Moja lekarka uważa, że to oczywiście przykre, ale zarazem dobre, bo oznacza, że rifampicyna dotarła i uzyskała wysokie stężenie tam, gdzie jak widać innym antybiotykom sie nie powiodło. No, jasne, ale ja sie zastanawiam, ile jeszcze mam tych miejsc, do których antybiotykom nie udalo sie dostatecznie dotrzeć? Ile jeszcze lat potrwa leczenie? Ile jeszcze będzie kosztowało? I czy w ogóle jeszcze jest po co sie leczyć, skoro nie ma już w moim zafajdanym życiu żadnej rzeczywistości poza tą pi...oną chorobą? Właściwie po co ja, k... (... pip), odstawiam bohaterkę, jak to (pip) i tak skończy się na dnie? Moja modlitwa brzmi: Boże, jeżeli istniejesz, to albo mnie, (pip), wylecz albo mnie (piiip) dobij! Uprzejmie, (piiip) proszę.
Atrakcji nie koniec, bo Małż ma podstawy przypuszczać, że straci pracę. A to już (piiiip) będzie sielanka.

Nie, nie przytulajcie mnie, bo jestem w takiej formie, że mogę Wam narzygać na buty Zamiast tego zbierzcie i wyślijcie mi pozytywną energię I siłę, bo po kilkunastu latach wojny światów jestem zmęczona. Módlcie się za mnie, poświęćcie mi medytacje, wezwijcie Boga/ bogów / Wszechświat / Jowisza/ Lary, Penaty, Driady/ i co sie da, aby ruszyły dupska i pomogły mi. Tak wiem, to cud, że w ogóle żyję, wiem, słyszałam kilka razy, ale CO TO (PIIIP) ZA ŻYCIE??!!

Bea coraz mniejszą mam ochotę te wstępne wyniki badań odebrać...... Wszystko co miałam wysyłam do Ciebie, a sama zalegnę.....

Witajcie
Iwonko fuuuuuu dmuchnęłam chmurkami ze śniegiem do Ciebie
Bea wysyłam siłę i pozytywną energię do Ciebie. Pewnie co rusz masz chwile zwątpienia, ale nie daj się, szkoda dotychczasowych trudów włożonych w leczenie.
Pati też tak mam, że zimą tyle planów, myśli a jak przychodzi co do czego to zwykle życie wszystko weryfikuje, ale pomarzyć dobra rzecz
Aguska Misiu piękne zdjęcia wiosny, ale niech teraz jest ta zima i lato jest normalne takie jak ma być
jutro znów do pracy....ale mi się nie chce