Kompostownik

Łysy nie dał spać Małemu to i ja nie spałam a niech to. A wnuki przyjechały i do północy oglądaliśmy stare zdjęcia babcine , musiałam podpisywać także był wieczór wspomnień.

Mesiu dobrą decyzję podjęcłaś ,aniół pomógł
Bea kawa do łóżka mnie podają jak jeste tylko chora
Aniu- Ryszard jak samopoczucie ...lepiej ...czy lepiej nie mówić
Pati wreszcie masz śliczną zimę.
Dziewczynki fantazję to macie na dachu tańczyć tylko jeszcze skrzypka brakowało.

Misiu, tak myślałam, że księżyc namieszał. U mnie też była patelnia.
Decyzja trudna ale rozsądna. Już nie pora na nowe wyzwania. W razie choroby czy ... musimy dać sobie radę w pojedynkę. Ja nie dałabym rady.

Karkonosze dla Wszystkich!
Idę szuflować, bo jutro nie dostarczę mamy na zabiegi.

Bry.
Aniuop., w supermarkecie budowlanym, w dziale z kominkami powinnaś dostać zestaw kominowy (okrągła szczotka+ skręcany elastyczny drążek). Kilka lat temu dałam 8 dych. Też mam wyczystkę pod kalenicą i dziurę w suficie u sąsiada. Drabina ciut krótkawa, więc muszę podciągać się na rękach. Czyszczę co 2-3 miesiące, bo przeraża mnie perspektywa zamiany komina w miotacz ognia

Ja wróciłam z szuflowania Jak ja to lubię Nawet Yogin miał już dosyć

mariaewa pisze:

Misiu, tak myślałam, że księżyc namieszał. U mnie też była patelnia.
Decyzja trudna ale rozsądna. Już nie pora na nowe wyzwania. W razie choroby czy ... musimy dać sobie radę w pojedynkę. Ja nie dałabym rady.

Dałabyś. Zapewniam Cię. Jak mus to mus i tyle

Robie obiad. Otwieram pesto z biedronki a tam co? Na górze jakąś sieć uwił sobie biały robak. Bllleeeee. Zmiana planów. Nie zjem tego, bo może w środku też są.

Aniu Słodka, Jesteś 20 lat młodsza ode mnie.
Nie dałabym rady mieszkać w głuszy, bez drogi dojazdowej, z domem na głowie, zdana na własne siły [ maleją z wiekiem ]. Samotność to moja siostra - bliżniaczka. Z tym mniejszy problem.
Co zrobiłabym w razie choroby, takiej prawdziwej, poważnej.
Ja mus znam. Do pewnych granic. Bo potem przymus. A to już niewola. Być niewolnikiem marzeń ?
Dobry tytuł na coś. Ale chyba już wykorzystany.
Uwierz mi 40+ a 60+ , to ogromna różnica.

mariaewa pisze:

Aniu Słodka
Uwierz mi 40+ a 60+ , to ogromna różnica.

i tu się muszę zgodzić - jeszcze nie na bazie własnego doświadczenia, ale obserwując własną mamę - jest naprawdę gigantyczna różnica między teraz a 20 lat temu - 20 lat temu była taka jak ja, też z ogniem w d*** latała, załatwiała, remontowała, obrabiała ogród etc. a teraz...no jest inaczej; nadal musi pracować i radzić sobie sama, ale zdecydowanie mniej sprawnie to idzie, mimo że brau pracowitości nie można jej zarzucić. I widząc to, dlatego tak gnam z remontem, bo wiem, ze jeśli w ciągu powiedzmy 10 lat nie przystosujemy domu do siebie, to nie zrobimy tego nigdy. No i u Mesi kluczowy jest też dostęp do auta - tyleż samo praktycznie, co dla spokoju ducha. L. nie musi się przenosić do krainy wiecznych połowów, wystarczy, że na 3-dniowy dyżur pojedzie i Mesia byłaby totalnie uziemiona.

W ramach gnania z remontem, znowu nie zrobiłam nic, ale jeszcze resztki w zatokach furgoczą i mam Sarę na stanie, więc nei bardzo jest jak...aczkolwiek, wzięłam przygotowałam materiały na zasłony i jutro będę szyć, to nic, że na razie z braku ścian i karniszy będą musiały lewitować przy oknach

No, kończę dzień z wynikiem 1:0 dla komputera. Informatyk będzie dopiero we środę
W drodze do domu spróbuję odebrać nowy dowód, bo już jest i odebrać z poczty pisemko z nadzoru budowlanego, bo pewnie nam każą przenosić zbiornik, dreny i cały dom
Ja już poproszę to 60+

Pat, najgorsze jest to, że nie wyrażam zgody na ograniczenia i usiłuję przełamać co nieprzełamywalne.
Po prostu wściekam się na siebie, bo męczę się, wlokę z robotą, plączę.
Głowa jeszcze w porządku a ciało zaczyna słabnąć. Bywam zmęczona po zwykłym dniu. Nic wielkiego, zakupy, pranie, obiad, trochę posprzątać. I wieczorem flauta. Nie zawsze ale już bywa.
Ale wiek temu panie w moim wieku to już matroniaste matrony. A teraz wymagają i człowiek sam chce żyć aktywnie.

Zuziu, przepraszam Cię. Ten człowiek nie mówi tylko szczeka zdaniami prostymi. Nawet chyba bardzo prostymi. Siedział w wannie i być może to ja żle słyszałam przez drzwi.
A potem wypruł biegusiem do pracy.
Nie bierz 60 + nawet za darmo. W porządku jest jeszcze 50+. Potem zaczyna się spadek, bez względu na to, jak staramy się trzymać w pionie.
Są oczywiście wyjątki.

CZekam na wielebnego!
Nie lubię takiego czekania.
Mesiudziwne a ja działam nocną porą jasne już nie jestem dzierlatką i posdkoczyć nie jest tak łatwo ale nie można wmawiać sobie że już nie mogę.

Ja jednak już nie mogę , jak jeszcze mogłam w ubiegłym roku , podnieść 30- kilogramowy worek z węglem i wsypać go na wysokości ramion , do zasobnika. Dwukrotnie rozprułam go o krawędż i rozsypałam węgiel.
W ubiegłym roku bez problemu ładowałam 6 worków za jednym podejściem.
Mam nadzieję, że wiosna i praca wyrównają niedobory siły.

Oooo...jak czytam o Waszych wyczynach, to ja już nie w wieku babciowym, a prababciowym jestem - ani po nocach nie grasuję, ani ciężarów nie podnoszę z podrzutem Pozostaje jedynie nadzieja na Altzheimera i cofanie się z wiekiem

Śnieg w końcu przestał padać, teraz niech szosę do czarnego odśnieżą (więcej niż metrowy pasek na środku) i tak może sobie być do końca lutego

amba19 pisze:

Witam!

Pat - Brawo!!!! No właśnie chciałam się zapytać o to samo co Bea...

Ewo - podziwiam determinację w zdobywaniu kolejnych dokumentów dotyczących Twojej rodziny. Fajnie, że wczorajsza wyprawa uwieńczona sukcesem A jak się jeździło, drogi w tamtych rejonach przejezdne?

Jeździło się bardzo powoli i ostrożnie bo większość dróg pokryta grubą warstwą śniegu, niestety to taki rejon kiepski, ale daliśmy radę. Ważne, że wycieczka bardzo owocna! Jechaliśmy z dwoma psiakami, które lubią podróże :-).

mariaewa pisze:

Ja jednak już nie mogę , jak jeszcze mogłam w ubiegłym roku , podnieść 30- kilogramowy worek z węglem i wsypać go na wysokości ramion , do zasobnika.......Mam nadzieję, że wiosna i praca wyrównają niedobory siły.

O mój świecie - 30 kg ja bym chyba 20 kg na taką wysokość nie podniosła a jesteśmy równolatkami.
Czytałam o Twoich dylematach i podjętej decyzji. Wiesz, my 6 lat temu zastanawialiśmy się nad sprzedażą naszych 2-ch mieszkań i działki na Kaszubach - po to by kupić mały domek z ogródkiem w pobliżu miasta. Po wielu dyskusjach - pozostało bez zmian. Lato na wsi zima w mieście. I z perspektywy czasu twierdzę - że był to dobry wybór. Im jestem starsza tym bardziej jestem z niego zadowolona. Nadejdzie kiedyś taki czas za 10 może za 15 lat, że już nawet na wieś nie pojedziemy... Nic nie poradzimy na to, że czas mija a siły maleją...Ale na razie czekamy na wiosnę i kolejne długie wakacje.

Ewo - bardzo lubię czytać relacje o poszukiwaniach fragmentów historii Twojej rodziny.

Marysiu , widzę po Twojej buzieczce, że Ty to Adaś Małysz. No, ja Pudzian , niestety.
W rękach bywałam mocna. To ja głównie miałam " farmerski " trening , dżwigając zakupy.
Sporo prac siłowych robiliśmy z L przy budowie.
Prace ręczne na glinie i wysypisku śmieci [ czasem kilkanaście taczek z ciężką, mokrą gliną lub kamieniami ].
Potrafię sama wtargać kanapę na wyższe piętro. Ale sposobem.
Koszę też tylko ja, ponad 1500 m.kw. Kamienie duże przewożę w taczce. Bardzo duże to już wyciągarka i panowie.

Mariaewa - matko i córko - ja nawet 15 nie podniosę, w ogóle nie ma o czym mówić, ja mam tak słabe łapy i chyba taka pańcia jestem mazgajowata siłowo

Amba - miło mi bardzo .

Bry
Kilka lat temu zauważyłam sporą narośl na migdale , udałam się do Pani laryngolog ,która stwierdziła ,że nie ma się czym martwić nic się nie dzieje -trzeba obserwować czy nie rośnie.
Zgodnie z poleceniem obserwowałam -nic niepokojącego nie zauważyłam .
Gdy byłam teraz chora poszłam do nowego Pana Doktora którego to dość zaniepokoiło i dał ponownie skierowanie do laryngologa.
Wróciłam do tej samej laryngolog która popatrzyła i stwierdziła ,że natychmiast trzeba usunąć.
Pytam po co skoro od ostatniej wizyty u niej nic nie urosło.
No nie powiem, troszkę się speszyła i zaczęła przeglądać kartę.

Dostałam skierowanie do szpitala , w łódzkiej Poliklinice termin oczekiwania - 2 lata


Jutro podzwonię po innych szpitalach
No to się wygadałam