Kompostownik

Odwiedziłam dziś dwie cudowne panie i poznałam uroczego bruneta.
Pierwsza z pań to z wyglądu dziecko, przy którym poczułam się jak kolubryna zagwożdżona przez Kmicica.
Delikatna, filigranowa, mówiąca łagodnym głosem.
Druga, to Jej ogród, bo dziś przekonałam się , że ogród ma płeć. Najpierw wita dotykiem liści jak uściskiem dłoni, potem uspakaja, otula, bierze w ramiona. Rośliny są blisko, czuć zapach lawendy, róż , kocimiętki,
jest zacisznie, rozleniwiająco, jakby ogród mówił : usiądż, odpocznij, nie martw się, nic ci nie ucieknie, nic nie musisz gonić. To zdecydowanie ogród - kobieta, troskliwa, dbająca, urocza gospodyni.
Piętrowy układ roślin odsłania i eksponuje każde drzewo i krzew. Są też mieszkańcy, pierzaste cudeńka.
Dziś przekonałam się, że brakuje mi takiego zacisza i intymności. Muszę to naprawić.
No i młody brunet, przystojny , z interesującym hobby.
Dziękuję i podziwiam.
M pozdrawia M.

Bry.
Marioewo, poezja spływa Ci z klawiszy. Zaksilim dzisiaj 13 słoików i pięcioitwy garnek ogórków. Porosły cholery, bo wykazałam się inteligencją i najpierw podlałam je gnojówką z pokrzyw, a dopiero potem opamiętałam się, że wypadałoby najpierw je zerwać. Okazało się, że jeden dzień robi różnicę.

Ewo, Ela uświadomiła mi swoimi zdjęciami, że prócz galopady po rabatkach , trzeba mieć czas, by podziwiać rośliny, a w tym ogrodzie nauczyłam się, że rośliny powinny nas dotykać, muskać.
Mnie muskały moje caniny i rugosy, stąd zaskoczenie , że nie boli.
A ogród naprawdę przyjazny, bo są wypieszczone do patrzenia, a ten jest do bycia w nim. I też wypieszczony.
Tak, skarpety na dotarcie , tak jak dziura w rajstopach , potrafiły rozwalić związek.

Marioewo, podziękowania od M dla M oraz pozdrowienia od bruneta wieczorową porą. Już pyta "Kiedy jedziemy?".
Ogród zwany przez nas "Rozczochranym" to nasz mały świat. Wymarzony. Bo my dzieci ciasnych mieszkań i bloków molochów. W zamyśle taki właśnie miał być, trochę tajemniczy, niepodporządkowany żadnemu stylowi i modzie. Nasz i dla nas. Ścieramy się nieustannie z M o każdą gałązkę i łokieć ziemi, by potem z kubkiem kawy albo lampką wina usiąść na schodkach i cieszyć się każdym roślinnym maleństwem i olbrzymem. I tym, że nam się udało...Niby tak mało, a...wystarczy.
Jeszcze nikt tak pięknie nie ubrał w słowa chwil spędzonych w Rozczochranym i uczuć jakie w nim budzi ten kolorowy skrawek ziemi. Dziękuję. Za wszystko. I zapraszam Gościu Miły.

Misiu, swojska baba jestem i źle bym się czuła wiedząc, że w jakiś sposób mogę stresować lub kłopotać.
Pozdrów Ulkę.

Beatko, moja wieś bije rekordy przyrostu naturalnego. Przepisy tradycyjne, bo i rodziny takie. Cóż to dla kilkunastu domowników 3kg ziemniaków... Mówię poważnie.

Bożenko, fonetycznie: bulwowi plince (ziemniaczane placki). Mogą tez być podawane z kwaśna gęstą śmietaną. I nowocześnie z sosem czosnkowym. Najbardziej jednak smakują mi tradycyjne -jeszcze gorące z cukrem.

U nas po ulewach wiśnie bardzo popękały i trzeba było pilnie zrywać i przerabiać. Niedawno skończyłam, jutro powtórka z rozrywki i koniec, reszta zgnije.

Na szczęście się wypogodziło, wieczorem przestało lać, a na jutro zapowiadają słonko. Oby tak było!

Dzień dobry. U nas nareszcie słonecznie. Kawę stawiam.

Witam. przysiadam się do kawy Asi, trochę mi się przysnęło.

Aniu popękane wiśnie mają jeden plus, jeśli planowałaś konfiturę, że obejdzie się bez drylowania.

Witam, martwiłyście się o mnie. U mnie rzeka Motława nic złego nie zrobiła, niebezpiecznie przybrała ale na szczęście przestało lać i wiać. Wianie od morza jest równie niebezpieczne jak lanie bo występuje tak zwana cofka i wody z Zatoki wpychane są do rzeki. Najbardziej ucierpiał Wrzeszcz i to centrum. Strzyża, maleńka rzeczka okazała się bardzo groźna. Szkoda mi zabytkowej kuźni, która ucierpiała w wyniku przybrania Potoku Oliwskiego. Byłam tam ostatnio. Ciekawe miejsce. Dziwię się ludziom,którzy budują swoje domy przed wałami przeciwpowodziowymi. Tak jest na Górkach, po obu stronach Wisły Śmiałej. Wisła dawno nie wylewała ale co jakiś czas staje się groźna. Pozdrawiam serdecznie i pędzę do pracy. Mam nadzieję, że finiszuję i od przyszłego tygodnia już będę luźniejsza. I w końcu poogródkuję i pogrzebię w ziemi.

Lucynko - dobrze, że się odezwałaś i że wszystko jest OK.

Dzień dobry! Kawa dobra stawia do pionu.
A ja mam spotkanko i przygotowuję domowników ... gospodyni domowa też może mieć wolne.
Tylko jakoś za oknem szarawo ,
No nic znikam robię się piękna
Do potem!

Lucynko super że wszystko dobrze jest.

Janusz a co taka cisza na wyjeździe jesteś?

"Bożenko, fonetycznie: bulwowi plince (ziemniaczane placki). Mogą tez być podawane z kwaśna gęstą śmietaną. I nowocześnie z sosem czosnkowym. Najbardziej jednak smakują mi tradycyjne -jeszcze gorące z cukrem."

[/quote]
Justynko, pisząc o "pyrach na kwaśno" miałam na myśli to, co było w misce obok. Chyba, że to nie było to , czyli ziemniaki z kwaśną śmietaną, koperkiem, szczypiorkiem, pietruszką, lubczykiem i inną zieleniną? Jeśli to to, to ciekawe, jak się nazywa po kaszubsku.

A tak w ogóle, to dzień dobry i miłego weekendu wszystkim.

U nas zimno, bo raptem 11 stopni, szaro - buro, ale choć nie pada Rodzina w komplecie i ... pakujemy się. Bowiem dziś o 17.00 jedziemy na południe Najpierw chwila w Słowenii, potem Chorwacja - jedziemy wzdłuż wybrzeża. Krótko, ale intensywnie. Zatem nie martwcie się o mnie. Za 7 dni powinnam odzyskać wreszcie czas na surfowanie po internetach. A na razie życzę Wam słonka i ciepełka, bo to co za oknem... Paaa

Wczoraj udawałam przed sobą, że nie ma Nicei, ale dziś doszła Ankara i ....
Współczuję ofiarom, ale i oprawcom, bo ulegli złudzeniom, że czynią dobrze w imię, no właśnie, czego.

Aniu - udanego urlopu.

Koniec-bomba; zapraszam do

TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ LINKI. DARMOWA REJESTRACJA