Kompostownik

Wczesna wiosna na D. Ś. - ach... nawet nie będę komentować, popatrzę i pomilczę, bo natury nie przeskoczę, w naszym regionie zawsze będzie z opóźnieniem.
Patrzę sobie na Twoje zdjęcia, jak na obrazki - dajmy na to - z południowej Francji.

Nie no bez przesady, aż takich różnic w klimacie to chyba nie ma? Ja widzę, że u Oli na Śląsku kwitną floksy, to moje dopiero zastanawiają się, czy warto żyć Ale inna sprawa, że to też trochę punktowo jest, u mnie wiosna wystartowała, u Bei, choć to niedaleko pewnie jeszcze śnieg leży.

Po dzisiejszym obchodzie stwierdzam to samo, co co roku - gdyby w zimie wszystko rosło tak, jak trawa, to bym miała ogród marzeń, a tak mam pastwisko przetykane kwiatami Jeszcze trochę powalczę, zanim się poddam i nie bedzie żadnych bylin tylko krzewy, drzewa, róże i ....pastwisko

Bo Bea jest bardziej na południe i klimacik górski o jej teren zahacza.
To samo mamy z naszą działką w stosunku do miasta, w mieście dawno np. irysy kwitną, a u nas się dopiero pąki pokazują.

O, tak, Bea to normalnie ma jak w Alpach... I świstaki, co zawijają w sreberka też się znajdą

Śniegu juz prawie nie ma u mnie i dwa przebiśniegi wyszły nawet

Fejsbuk to jest jednak przydatne narzędzie - dziś mi przypomniał, że równo 5 lat temu R. furgonetką wyładowaną naszym majątkiem ruszył w pionierską wyprawę na zachód. Myśmy z Flo i prenatalną Sarą dołączyły 2 lub 3 tygodnie później i się zaczęła wielka przygoda. Z tych pierwszych tygodni pamiętam magiczny miks emocji: niesamowite poczucie szczęścia, że właśnie spełnia się moje wielkie marzenie i totalną panikę z tego samego powodu. Mam w oczach widok malutkiej Flo zaryczanej na kanapie, gdy na pytanie, kiedy wracamy do naszego domu, odpowiedziałam, że to jest teraz nasz dom, mam w pamięci swoje przepłakane noce i myśli, ze to był jednak kosmiczny błąd. Ale pamiętam też pierwsze zachwyty ogrodem, który wówczas ogrodu nie przypominał, bo wyglądał z grubsza tak:



TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ LINKI. DARMOWA REJESTRACJA





TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ LINKI. DARMOWA REJESTRACJA





TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ LINKI. DARMOWA REJESTRACJA



zauroczenie maleńkim miasteczkiem gminnym, wypatrywanie widoku gór ze strychu. Płacze, wątpliwości i paniki minęły, ale zachwyt pozostał. Nie jest różowo, czasami bywa bardzo trudno, ale nigdy potem nie dopadła mnie już myśl, że może trzeba wracać do miasta. Tu jest moje miejsce, to jest ta wieś, do której całe życie tęsknił mój dziadek i tę tęsknotę najwyraźniej mi w genach przekazał. I choć się tu nie urodziłam, chciałabym tu umrzeć... przeżywszy możliwie wiele szczęśliwych lat

Pat, już / dopiero 5 lat ?
Czytałam Twoje wpisy raz ze ściśniętym sercem a raz z uśmiechem ulgi.
Codziennie zaglądałam, żeby dowiedzieć się jak minął dzień.
Może dlatego znam Cię dłużej i lepiej niż wychodzi z 1 roku mojego pobytu na tym forum.
Przebyliście cholernie trudną drogę ale wierzę, że dała Wam więcej satysfakcji i siły niż jakakolwiek inna.
Gdybyś była moim dzieckiem, byłabym dumną i szczęśliwą matką.
I zaszczytem dla mnie jest znajomość z Tobą.
I się wzruszyłam.

No Mesia masz 1000% racji, ale już daj spokój, bo ja mam oczy w mokrym miejscu!

Mesiu, toż pisałam, że płacze minęły, nie zaczynajmy od nowa Ale mimo mokrych oczu dziękuję Ci za te słowa... nie mam nikogo w rodzinie ze starszego pokolenia, kto by mi to powiedział...dziadek mógłby, ale nie ma go już 8 lat, mam siostry, ale to jednak inaczej brzmi, jak ktoś starszy (wieku nie wypominając ) powie Ci, że to co robisz nie jest totalnie beznadziejne, głupie i bez sensu, bo stoi za nim większe od mojego doświadczenie życiowe.

no ale dość roztkliwiania się, czas dalej ruszać w orkę na ugorze, nawet jeśli pozbawiona jest wieloletnich perspektyw

Pati jestem z Tobą od początku zamieszkania w tej pięknej krainie do której wiesz dlaczego mam taki wielki sentyment.Podziwiam Ciebie za wytrwałość i za upór z jakim zmagasz z różnymi przeciwnościami dnia codziennego . Ty wiesz że i mnie pomagasz nie raz w okiełzaniu wszelkich przygód remontowych.
Zmian bardzo dużo zrobiłaś .
Chwała ogrodnikom!

Pat, nic nie może równać się z uczuciem, że spełniamy nasze marzenia, że dokonujemy epokowych zmian w życiu, nawet jeśli momentami jest stromo pod górę.
Całe szczęście, że wyszliście z tego bloku, macie kawałek swojego nieba nad głowami i skrawek swojej ziemi pod nogami.

Twoje retrospekcje są naładowane emocjami i naprawdę potrafią człowieka poruszyć.
Dla Ciebie jako matki to musiało być szczególnie trudne na początku, być może myślałaś nieraz o powiedzeniu "Uważaj, czego sobie życzysz." Ale dobrze, że wątpliwości już minęły.
Ogród ma taką jakąś magiczną siłę przyciągania i pociechy, dostarcza energii na kolejne trudne dni. Czaruje.
Mnie akurat przyciągają takie stare zapuszczone ogrody, więc nie dziwi mnie Twój zachwyt nim.

Jestem z Wami, zafascynowana Waszą przygodą.

No popacz, to już pięć lat... Warto było

Pamiętam te pierwsze pionierskie miesiące w wymarzonym miejscu, bywało różnie ale było warto. W końcu jesteście u siebie i jest Wam dobrze.

Pati z takiego ugoru i buszu zarazem, zrobić takie miejsce jak jest obecnie w 5 lat to bardzo dużo.Przecież robicie w ogrodzie i w domu jednocześnie.Każda ogarnięta przestrzeń cieszy.Jestem pełna podziwu i trzymam kciuki za spełnienie dalszych marzeń.

Dziękuję Wam bardzo za wszystkie miłe słowa - ogromnie dużo dla mnie znaczą, bo Wy wiecie najlepiej jak słodko-gorzka jest praca ogrodnika i ogarniacza domu

Dziś zrobiłam dla porównania zdjęcie mniej więcej tego samego miejsca co 5 lat temu:



TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ LINKI. DARMOWA REJESTRACJA



Wygląda łyso, ale jak się zazieleni to będzie gęsto i w tym roku dojdą kolejne krzewy i drzewa - trawnik z takim mozołem zakładany się nieco skurczy

Wędrujac po ogrodzie, wypatrzyłam też dwa żółte słoneczka:



TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ LINKI. DARMOWA REJESTRACJA





TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ LINKI. DARMOWA REJESTRACJA

Pati pamiętam jak my staraliśmy się o ten nasz kawałek ziemi. Stary dom w ruinie i kawał pola. Pozarastane,dzikie. Podobało się nam. Chcieliśmy kupić, było dogadane ale nie sprzedali. Jakiś czas później Krzych dowiedział się,że sprzedają i ...udało się. Chyba nigdy wcześniej nie byliśmy tak szczęśliwi. Może na początku jak się poznaliśmy i chwilę dalej. Pamiętam jak po raz pierwszy spaliśmy w swoim-obcym domu. Pierwsze ognisko i jak umarł kot Pani, która tu żyła przed nami. Died Maroz. Zmarła też moja Babcia Hanka. Nie zdążyliśmy ją zabrać do nas, odeszła w moje urodziny. Kochała kwiaty i pielęgnowała działkę bo swojego ogrodu w blokowisku nie miała.

Pat - pięć lat Jak szybko upłynął ten czas. Fakt wystarczy spojrzeć na Twoje dziewczynki...
Ja Cię szczerze podziwiam za odwagę w realizacji marzeń. Całe życie powtarzam, że źle się urodziłam i mam w życiu kilkuletni okres kiedy to mieszkałam na Kociewiu w najpiękniejszej na świecie Nowej Wsi Rzecznej - ale to nie był nasz własny dom. Nigdy się nie odważyłam na taki radykalny krok. Dopiero teraz na emeryturze mam swoją wieś chociaż przez pół roku. Dlatego patrzę na Ciebie z podziwem i wielkim szcunkiem. Pat - wprost nie do uwierzenia ile własnymi rękami zdziałałaś w domu i w ogodzie. Teraz to już z górki i pomocnice masz najfajniejsze na świecie

Należę do tego grona szczęśliwców, którzy mieli przyjemność być w tym pięknym miejscu Bo tam trzeba być! Trzeba poczuć tę siłę i upór do stworzenia wymarzonej przystani W tym roku się nie uda, choć było zaplanowane, lecz na drugi rok się zjawimy, czy chcą, czy nie Obiecałam, że warzywnik pomogę zrobić

zuzanna2418 pisze:

Pat, nic nie może równać się z uczuciem, że spełniamy nasze marzenia, że dokonujemy epokowych zmian w życiu, nawet jeśli momentami jest stromo pod górę.
Całe szczęście, że wyszliście z tego bloku, macie kawałek swojego nieba nad głowami i skrawek swojej ziemi pod nogami.

Podpieram się powyższym tekstem Zuzi bo ja bym piękniej nie umiała dobrać słów.
To co piszesz Zuzia to jakby do mnie i do nas wszystkich, którzy podjęli takie wyzwania.W moim przypadku chyba o kilkanaście lat za późno.

Pati podziwiam Ciebie jak wszyscy.Znają Cię moje dzieci i znajomi, którym czasem opowiadam Twoją-Waszą historię.

Kończę 5 rok ogrodowania obrazkiem typowym dla wczesnego przedwiośnia, a wiosnę budzacą się coraz liczniej pokażę już na nowym forum za kilka dni



TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ LINKI. DARMOWA REJESTRACJA