Kompostownik

zuzanna2418 pisze:

Pat, nic nie może równać się z uczuciem, że spełniamy nasze marzenia, że dokonujemy epokowych zmian w życiu, nawet jeśli momentami jest stromo pod górę.
Całe szczęście, że wyszliście z tego bloku, macie kawałek swojego nieba nad głowami i skrawek swojej ziemi pod nogami.

Podpieram się powyższym tekstem Zuzi bo ja bym piękniej nie umiała dobrać słów.
To co piszesz Zuzia to jakby do mnie i do nas wszystkich, którzy podjęli takie wyzwania.W moim przypadku chyba o kilkanaście lat za późno.

Pati podziwiam Ciebie jak wszyscy.Znają Cię moje dzieci i znajomi, którym czasem opowiadam Twoją-Waszą historię.