Kompostownik

Toż to nielegalna bimbrownia :-). Ale i tak kot przebija wszystkich i wszystko . Pole rzeczywiście piękne, uporządkowane, u nas niektórzy dopiero się obudzili i zaczynają porządki, a do tej pory stały wielkie pojemniki takie worowate z gnijącymi resztkami.

to na premierę trzeba długo czekać łał..nie sądziłam ,że tyle czasu trzeba czekać , ciekawa jestem jak takie piwo smakuje.

Małgosiu podoba mi się widok pola, krzaczki lawendy bardzo fajnie się prezentują. Moja znajoma dawno nie widziana posadziła u siebie 1000 sadzonek lawendy. Sadziła w miejscu po pastwisku, w usypanych redlinach. Muszę do niej w przyszłym roku pojechać.
Głaski dla Bogusi.

ooooo...też mnie zaskoczyło, że cały proces trwa aż rok, myślałam, że wystarczy uwarzyć i siup do gardła A nie planujecie kooperatywy oficjalnej, wprowadzenia produktu na rynek i opatrzenia go własną marką?

Jaka wielka Bogusia się zrobiła.... pokaż jej więcej

O, browar ruszył z produkcją Pamiętam, że u Was cały proces technologiczny ma miejsce i potem ekipka spotyka się na degustacji

Małgosiu toż to produkcja pełna parą,a ja myślałam nastawić to rach,ciach i już.I stoi sobie.A tu cały dzień pracy.
Fajnie to wygląda na zdjęciach.

Paputku - tyle sadzonek, to będzie widok, jak zakwitną. A jakiś biznes koleżanka zamierza robić na tej lawendzie?
Misiu - u nas takie bezśnieżne zimy są częste
Ewciu - bimbrownia całkiem legalna
Pat - to nie nasze piwo, tylko tych naszych trójmiejskich piwowarów, a oni mają swoją nazwę i robią fajne etykietki do każdego piwa; browar się nazywa "Małe Piwo", a jeśli warzą u nas, to "Małe Piwo i Przyjaciele". I zawsze piwo dostaje jakąś nazwę, powiazaną z miejscem/czasem warzenia i właściwościami trunku.
Zuziu - nasi piwotwórcy nazywają tę degustację premierą i zawsze wspólnie zapraszamy jeszcze kogoś. Raz w takiej premierze brała udział moja Mama, raz ojciec pani piwowarowej. Fajnie, gdy to wypada latem, bo można pobiesiadować w ogrodzie.

Aniu, Elu - rzeczywiście proces trwa długo i w kilku podejściach robi się różne piwne obrządki przy kolejnych spotkaniach.


Jako, że ja jestem C.O.G. (cysto.oscendno.gospodarno), to upiekłam wczoraj wieczorem świetny chleb, którego bazą, zamiast wody, została brzeczka, czyli taki klarowny ale bardzo ciemny płyn powstały z ekstraktu słodowego, w smaku słodkawy i pachnący zbożem.
Zostało tego trochę w garze i jak powąchałam, to miałam od razu takie chlebowe skojarzenie, jak się potem okazało - słuszne. Dorzuciłam resztę składników, wszystko na oko, bez mierzenia i ważenia (mąka pszenna, kulka drożdży, sól, oliwa, szczypta kminku).
Chleb wyszedł świetny, z grubą chrupiącą skórą, smaczny i pachnący. Nakarmiłam dziś nim koleżanki w szkole i właśnie z reszty brzeczki zamieszałam nowy chleb, który już pachnie z piekarnika.

Ten wczorajszy wyglądał tak


TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ ZDJĘCIA. DARMOWA REJESTRACJA





TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ ZDJĘCIA. DARMOWA REJESTRACJA

Ale apetycznie wyglada,aż zachciało mi się jeść.

Basiu - muszę Bogusię opstrykać i będą zdjęcia. Bogusia upodobała sobie ostatnio wylegiwanie się na kaloryferze, zwłaszcza w jadalni przy stole; jak jej za gorąco, to wystawia łapki na stół, stopkami do góry i się schładza. Ale snu jej to nie przerywa

Ta ostatnia fotka wywołuje ślinotok. Co może być pyszniejszego

Za piwem nie przepadam , ale taką pajdę świeżego chleba z masełkiem to bym z chęcia chapnęła
Tez mnie zaskoczył długi proces robienia piwa.

Małgoniu chlebek 1 klasa , szkoda że tej brzeczki nie mam , a może można to zastąpić jakimś piwem ? karmelowym , czy karmi ?? , bo szczerze powiem nawet nie wiem co to jest ta brzeczka .,

Małgosiu toś mi "dała kopa" do pieczenia chleba. Próbowałam ostatnio focaccię z serami ale mi drożdże nie ruszyły (suszone mam) z przepisu

TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ LINKI. DARMOWA REJESTRACJA

jutro w mieście będę to kupię w kostce.
Koleżanka prowadzi agroturystykę i lawenda w ramkach eksperymentu. W tym roku były pierwsze zbiory.
Pytałaś w kawowym jak długi jest pokój indyjski. Ma osiem metrów. Dziś pierwsza próba dźwięku się odbyła

Oj, to długaśny taki pokój! I jak wypadła próba dźwięku?

Ja znów dziś piekę chleb. Ostatnia tura ciasta z tej brzeczki została zamrożona na kilka dni i dziś trafiła do piekarnika; ciekawa jestem, co z tego wyjdzie, bo jeszcze nigdy nie mroziłam surowego drożdżowego ciasta.
Ten chleb będzie wywieziony do Córki, którą odwiedzimy w sobotę w Krakowie i będziemy też tam nocować.
Jutro po południu wyjeżdżamy, przed nami długa droga...


A dziś Gospodarstwo wzbogaciło się o piękną szafkę, podobno była to szafka na buty, ale u nas chyba trafi do kuchni, gdzie zawiśnie na glinianej ścianie nad zlewem i będą w niej mieszkać kubeczki. Szafka ma szklane miodowe szybki w drzwiczkach, piękna jest. Szkoda, że jednej szybki brakuje, a inna jest pęknięta - coś z tym trzeba będzie pokombinować.
Spróbuję zrobić jej fotki i pokazać.

Dobrej podróży.

Brzeczka to mi się jakoś z miodem kojarzyła.
Bezpiecznej podróży.

Wczoraj udało mi się trochę poogrodować, ale otempotem.
Najpierw muszę napisać, że znalazłam na początku grudnia cały kosz cebul tulipanów i żonkili, również narcyzy Poeticusy, które kupiłam we wrześniu. Sadziłam je wszystkie 6 grudnia, więc będą to cebulowe mikołajkowe.

Wczoraj weszłam w posiadanie krowiego złota, czyli cudnego tłustego obornika. Tzw. nasz wsiowy Heniek udostępnił mi pełen duży ogrodowy wózek tego skarbu za ćwiartkę wódki, a R. przyciągnął mi razem z nim ten wózek na pole tuż za ogrodem, bo przecież nie wstawię tego do ogrodu, żeby psy miały radochę!
Czym prędzej więc przygotowałam sobie kawałek ziemi pod 2 róże, które przy jesiennych zakupach we Floribundzie koleżanka zamówiła przez pomyłkę i dała mi w prezencie.
Są to dwie okrywowe Rody; trafiły na rabatę tzw. słoneczną, ale przy jej końcu, blisko ścieżki (a raczej - nadal! - koryta pod przyszłą ścieżkę) na wysokości okna łazienki. Po korzenie dostały po 2 szpadle krowiego łajna, ach, co to będzie za szaleństwo kwiecia.

Trochę też wczoraj popracowałam nad aspektem estetycznym w ogrodzie, czyli snułam się jakby bez sensu, ale wciąż bardzo zajęta.
Na dziś mam w planie przesadzenie 5 czerwonych róż (a może 3? a może 4? - jeszcze pomyślę) na małą różankę przy leszczynie i ławeczce. Miejsce jest już przygotowane, wyszarpałam sobie stamtąd darń jakiś 2 tygodnie wcześniej.

Plany na święta, szczególnie na wieczory i czas brzydkiej pogody (czyli takiej, która uniemożliwia robienie czegokolwiek na zewnątrz):
>uporządkować ogrodowe zapiski z różnych luźnych kartek (te w których piszę, co nowego sadzę, a co przesadzam i gdzie, żeby potem móc to odszukać)
>powysyłać na portal e-dziewiarka zdjęcia moich szali i chust
>zacząć pisać wspomnienia o Mamie
>dokończyć chustę bieżącą i zacząć następną

U mnie ziemia zamarznięta na żelbeton, a Ty róże sadzisz Mało tego, że ziemia.... po trawie boję się chodzić, bo trzeszczy, ale niestety 'produkcje' po zwierzakach wolę sprzątać co drugi dzień zimą....
Wspaniale, że zaczniesz pisać wspomnienia.... Co do świąt, to mimo, że w przyszłym roku minie 10 lat, jak moja mama zmarła, to w ten dzień ból jest wielki.... Mieszkałyśmy zawsze razem.

Basiu - u mnie dziś niedziela o pogodzie zgniłej i trzech stopniach na plusie. Od rana mgliście i ponuro - tylko róże sadzić.
R. obiecał mi też dziś przesadzić srebrnego świerka i forsycję, które rosną na dolnej różance; kiedy tam były sadzone, było to dla nich miejsce tymczasowe, a żadne róże tam jeszcze nie rosły, no ale teraz jest inaczej, więc - won.