Kompostownik

Daria_Eliza pisze:

Beatko, wiem, że masz mało miejsca u siebie. Proponuję Ci miejscówkę w naszym ogródku, mogę posadzić coś większego w Twoim imieniu, napisz co byś sobie życzyła dedykowanego Iwonce.

Daruś, kochana jesteś...może powojnik.

Pomyślę i zakupię sama a Ty u siebie posadzisz, dobrze?

Beatko, umówimy się na PW ze wszystkimi szczegółami.

Jezu jakiego mam dołaz powodu Iwonki i jeszcze mój ukochany wnusio załapał jakiegoś wirusa, biegunka, odwodnił się szybciutko i leży w szpitalu, a córcia razem z nim, na krześle siedzi przy dziecku....boże ty mój kochany jak mnie boli serce....wyje sobie w samotności, z żalu z bezradności

Bogusiu, współczuję.
Nie mogę się opędzić od myśli o tych okropnych wirusach...

Bogusia pisze:

Jezu jakiego mam dołaz powodu Iwonki i jeszcze mój ukochany wnusio załapał jakiegoś wirusa, biegunka, odwodnił się szybciutko i leży w szpitalu, a córcia razem z nim, na krześle siedzi przy dziecku....boże ty mój kochany jak mnie boli serce....wyje sobie w samotności, z żalu z bezradności

Bogusiu przytulam

Ja posadzę białą hortensję ogrodową, w donicy , a na donicy napiszę "Pamięci Iwonki"

O matko, ja cały dzień płaczę tak samo jak zmarł mój Tata....a minęło siedem lat i płaczę i za nim i za nią ....

Kiedy weszłam na pocztę i zobaczyłam dwa nowe wątki .... Nie potrafię w tej chwili nic więcej napisać

Zaglądam , wybaczcie ale nic pisać nie mogę. Mam piękną pamiątkę od niej... lustro.
A bratki i forsycje zawsze będą mi ją przypominać.

Myślę co by tu posadzić dla Iwonki i przypomniało mi się, że Iwonka miała u siebie małą wierzbę typu pendula, bo bardzo jej się ten pokrój podobał. Więc posadzę dla Niej wierzbę (nomen - omen) płaczącą. To jest drzewo, któremu powinno być u nas dobrze.

Pomyślę co posadzę dla pamięci o Iwonce. To później. Na razie jestem w całkowitym szoku. Mój organizm zareagował na tę tragiczną wiadomość tak jak na wypadek, w którym uczestniczyłam. Śmierć Iwonki to coś niewyobrażalnego!

Pat przelew wyjdzie w pierwszej sesji KIR.
Misiu zaglądnij na konto. Przekazałam Ci spóźniony prezent urodzinowy dla Dominika.

Nie śpię, bije się z myślami, dumam i czekam na wieści ze szpitala.....dla Iwonki ja też coś w moim ogródeczku posadzę, nie wiem jeszcze co, ale to musi być coś wyjątkowego, tylko dla Niej...

Kawę zostawiam..

Dzień dobry kompostowa rodzino Wszyscy jesteśmy poobijani psychicznie wczorajszymi wiadomościami, jeśli nawet udało nam się na chwilę zapomnieć, to pierwsza poranna myśl przypomniała, że stało się coś nieodwracalnego. Tej myśli i smutku w sercu nieprędko się pozbędziemy, przez długi czas będziemy czuć się dziwnie, gdy się roześmiejemy czy zajmiemy prozaicznymi sprawami, ale tak trzeba. Musimy przeżyć tę żałobę, każdy przez taki czas, jakiego potrzebuje, ale musimy też pamiętać, że najlepszym co możemy zrobić dla pamięci Iwonki, to kontynuowanie jej dzieła. Będzie inaczej, już zawsze będzie brakować jej kawy i ciepłego zaproszenia na początku kolejnego pogaduszkowego wątku, przez długi czas będziemy odruchowo szukać jej wpisów i czuć niepokój, że ich nie ma, ale musimy nauczyć się, że tak już będzie, że jedyne co możemy zrobić to być ze sobą, wspierać się wzajemnie i trwać.

Iwonki nie jestem w stanie zastąpić i nie zamierzam, ale dołożę wszelkich starań, żeby naszą ogrodową rodzinę utrzymać w kupie... kompostu

Bogusiu a kiedy Ty wracasz do domu? Bardzo Ci współczuję, bo nie dość smutków, to daleko od rodziny jesteś i musisz mierzyć się z tym sama. Trzymam kciuki za małego, bądź dobrej myśli - jest w szpitalu, tam mu pomogą!

Dzień dobry... nie naspałam się, mimo że codzienne sprawy człowieka absorbują, to myśli czarne krążą nad głową.
To forum to Jej miejsce, będziemy je rozwijać i jednocześnie wspominać. Żałoba minie kiedyś, a pamięć będzie trwać.

Bogusiu trzymaj się kochana.

Przeczytałam wieczorem smutną wiadomość. Nigdy za dużo nie pisałam, ale wczoraj po prostu palce nie chciały nic wystukać. Myślałam o tym co się stało nie mogąc zasnąć. Iwonka... nieznana osobiście, a jednocześnie bardzo bliska odeszła. Pozostanie w moich myślach

Niestety to są myśli, które dodatkowo nie dają mi spać Cokolwiek by się jednak działo, jakbyśmy się nie czuli, świat będzie się kręcił dalej. I tak musi być. Życzę Wam zatem spokojnego dnia, bez niezwyczajnych wiadomości. Bo nie wiem, jak Wy, ale chwilowo kolejnej nie miałabym siły przeżyć... W kupie raźniej Pati

Dzień dobry ! kawa na początek dnia i do codzienności,
A dzień ma być dobry , sami sobie go stwarzamy to przecież zależy od nas jak popatrzymy na
Świat.

A pamięć o Iwonce będzie zawsze w nas istniała.
Dobrego dnia.

Bogusiu dobrze że jest w szpitalu mały , trzymaj się kochana.

Witajcie Iwonki będzie mam brakować ale cały czas będziemy o niej pamiętać w moim ogrodzie też posadzę coś pięknego dla niej nie wiem jeszcze co bo myśli zajmuje mi szpital i wynik badania jaki będzie ale po wszystkim się ogarnę i kupię coś fajnego .
Bogusiu tulę Cię będzie dobrze zobaczysz .

Cześć!
Spać nie mogłam ciągle myślę o Iwonce i jej Synku ,biedaczek ... cały czas mi się wydaje, że to jakiś koszmar senny i się z niego obudzę, a to jednak okrutna prawda
Wczoraj sadziłam piękną, parkową, białą różę nn i tak pomyślałam ,że już na imię Iwona .Mam nadzieję ,że Iwonce się spodoba

Bogusiu zdrówka dla wnuczka ,musi coś krążyć w powietrzu ,no moje sąsiadki bliźniaczki też są w szpitalu odwodnione,ale już jest lepiej ,dzięki Bogu

Justynko dobrych wieści życzę i trzymam kciuki za Twoje zdrowie !

Janeczko dobrze ,że się odezwałaś no już się martwiłam !

Mimo wszystko dobrego dna Wam życzę

Danusiu dziękuję w poniedziałek idę do szpitala we wtorek badanie i się okaże co mi jest mam nadzieję na razie daję sobie zastrzyki do brzucha a dzisiaj czeka mnie rwanie połamanego zęba