Kompostownik

Witam.
Ponieważ na FO nikt już nie chce czytać Mojego przynudzania przyczłapałem tutaj w nadziei znalezienia dziewiczego terenu.Na pewno część zna Moje wątki i zaraz będzie stąd uciekać, ale co Mi tam.Ja bardzo lubię miejsce , w którym przyszło Mi żyć czyli Kudowę i okolicę.Będę starał sie pokazać jej piękno, zapoznać z historią i podzielić się miejscowymi legendami.Pierwsza będzie króciutka.Otóż podczas stwarzania świata w szóstym dniu, pod wieczór Panu Bogu pozostało jeszcze dużo wspaniałości, których żal było nie wykorzystać.Postanowił złożyć je w
jednym miejscu i tak powstała Ziemia Kłodzka.
Zaskoczę Was pierwszymi fotkami.
Tak wygląda tutaj wiosna.


TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ ZDJĘCIA. DARMOWA REJESTRACJA




TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ ZDJĘCIA. DARMOWA REJESTRACJA




TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ ZDJĘCIA. DARMOWA REJESTRACJA




TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ ZDJĘCIA. DARMOWA REJESTRACJA




TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ ZDJĘCIA. DARMOWA REJESTRACJA




TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ ZDJĘCIA. DARMOWA REJESTRACJA





O ogrodzie będzie pózniej.

Wiesz, tam już nie bardzo ma Cię kto czytać, bo gros fanów Twojego przynudzania jest tutaj Mnie się niezwykle podoba Twoje przywiązanie do małej ojczyzny i pasja z jaką o niej opowiadasz, więc będę Cię czytać od deski do deski

Bardzo się cieszę Jurku, że się spakowałeś

TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ ZDJĘCIA. DARMOWA REJESTRACJA

i do nas przydreptałeś Bardzo mi brakowało Twoich opowieści.....

A ja tam Ciebie nie czytałam , jakoś nie było nam dane spotkać się.
Teraz to już będę na bieżąco .I co gorsza pcha mnie do Ogrodu Japońskiego .
I to już na weekend 15-17.08. Zabiorę koleżankę z Wrocka i w górki.
Zaraz pomęczę Ciebie na PW.

Olu, a nie chcesz do domu wzdłuż Sudetów wracać, wtedy byś mogła i do mnie zajrzeć...

Pat , jestem otwarta na wszystkie sugestie bo pomysł wyjazdu dopiero się narodził .
Patrząc jednak na mapę to byłoby nie po drodze. Krysię do Wrocka muszę odwieźć .
A czemu Jurkowi nie mogę wysłać prywatnej wiadomości ?

Olu, bo Jurek nie zaznaczył takiej opcji w swoich ustawieniach najwyraźniej... Skoro przez Wrocław to rzeczywiście słabo Ci po drodze, jednak jeśli plany uległyby zmianie, to zapraszam

Pati.Od razu widać,że jesteś ogrodnikiem bo przesadzasz.
Obawiam się,że Ciebie zanudzę, bo nic nowego nie wymyślę.
Poprawiłem w ustawieniach i już chyba mozna do Mnie wysyłac PW.
Tylko nie wiem co zrobić żeby wyświetlał się tytuł Mojego wątku.

Basiu.Cieszę się,że się cieszysz.Worek z opowieściami sie niestety wyczerpał.
Będę sie powtarzał.Mostów za sobą mnie pale.

Olu. Witaj.Zapraszam serdecznie.Niestety w tym czasie mam wyjazd chociaż jeszcze nie na 100 %
Gotów jednak jestem udzielić wszelkiej pomocy.
Widzę, że lubisz hosty.Dla Ciebie fotka z Parku Zdrojowego w Kudowie Zdr.


TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ ZDJĘCIA. DARMOWA REJESTRACJA



Jutro będzie więcej.

Witaj Jurku. Chętnie poczytam Twoje opowieści.

Witaj ja też chętnie poczytam ale pierwszych zdjęć nie widzę

Cos Ty chłopie tam namieszał, że fotki zniknęły

mnie też się nie otwierają ale tym się nie martwię,zobaczę naocznie, bo otrzymałam zaproszenie do sanatorium do Polanicy Zdrój to i do Kudowy niedaleko

To już chyba wszyscy się tu meldują.
Zdjęcia niewidoczne.

Spokojnie, to tylko chwilowa awaria - ja już zdjęcia widzę

Witam wszystkich zaglądających do Mnie.Ciebie Marysiu także.
Cieszę sie ,że tak licznie przybyliście .Najpierw odpowiem.

Joasiu.Zaraz będzie pierwsza opowieść.

Różyczko.Wiem, że do Mnie zaglądałaś wcześniej.

Basiu.To wszystko przez Electre.

Leszczynko.Zapraszam do Kudowy.Ja będę czekał tutaj.


TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ ZDJĘCIA. DARMOWA REJESTRACJA



Krzysztofie.Ty chyba do Mnie też zaglądałeś.Zdjęcia powróciły.

Pierwsza opowieść będzie o tym jak powstało Moje Miasto.
W bardzo odległych czasach, gdy nikt nie myślał jeszcze, że Kudowa będzie sławnym uzdrowiskiem, kiedy na jej miejscu stała tylko niewielka osada nie mająca nawet nazwy, zszedł z gór utrudzony wędrowiec.

Długie lata wędrówki po górach, przeprowadzanie różnych ludzi, a także i karawan kupieckich osłabiły go, poczuł się chory. Postanowił więc szukać porady i lekarstwa w dalekim, większym od innych grodzie.

Poczuł się tak słaby, że postanowił odpocząć w pierwszej napotkanej chatce. Spotkał się w niej z ogromną życzliwością gospodarzy. Najbardziej cieszyła się gościem ich piękna córka, panna o wiotkiej kibici, wielkich niebieskich oczach i długich opadających na szczupłe ramiona jasnych włosach. Była ona nie tylko piękna ale i bardzo wszystkim życzliwa. Wszyscy ją bardzo lubili i nazywali pieszczotliwie Acik, co zapewne było skrótem jej właściwego imienia, którego nikt nie używał, a może nawet nie wszyscy je pamiętali.

Kawalerowie zabiegali o jej względy i miłość, ale dla wszystkich uśmiechnięta i przymilna Acik do tej pory żadnemu z nich nie oddala swojego serca. Opowiadano ściszonym głosem, że kiedy nawet sam Liczyrzepa ? król duch Gór Olbrzymich, którego ludzie nie tylko szanowali ale i bali się, poprosił ją o rękę, odważyła się odmówić. Co o dziwo nie tylko nie rozgniewało króla gór ale spowodowało jego przychylność. Obiecał nawet jej pomoc w każdej potrzebie.

Piękna panna wraz z rodzicami i sąsiadami chętnie słuchała opowiadań wędrowca. Coraz bardziej mu się przyglądając, zrozumiała, że go kocha pierwszą, ogromną miłością. To też szybciej niż inni zauważyła, że wędrowiec coraz częściej ukrywa ból i cierpienie. Poszła więc razem z nim po ratunek do wielkiego grodu, a kiedy okazało się, że żadne lekarstwa nie pomagają, a ukochany cierpi coraz bardziej, postanowiła poprosić o pomoc Liczyrzepę.

Bała się bardzo ale nie widząc innego ratunku ubrała się jeszcze ładniej niż zwykle i poszła w góry. Po wejściu między pierwsze drzewa ogromnego lasu gdy zauważyła Liczyrzepę zlękła się. Ale Król Gór pierwszy łagodnie ją powitał, uspokoił i oznajmił, że wie z czym do niego przychodzi poczym przytulił ją drżącą do swojej ogromnej piersi, posadził na kolanach i głaszcząc jej piękne włosy jedną ręką, drugą ukradkiem ocierał łzy wzruszenia wywołanego miłością i odwagą dziewczyny.

Po chwili podarował jej cztery, małe przezroczyste kuleczki mówiąc:

? Rzucaj co tydzień jedną kuleczkę na ziemię, w pobliżu gór gdzie mieszkasz bo dalej moja czarodziejska moc nie sięga, a w każdym miejscu na które kuleczka upadnie tryśnie woda. Podawaj tę wodę ukochanemu co tydzień z nowego źródełka, trzy razy dziennie, to uratujesz go.

Woda miała dziwny smak, inny niż z pozostałych źródeł. Okazała się uzdrawiająca bo po czterech tygodniach zbolałe serce wędrowca zostało wyleczone. Uzdrowiony wrócił w swoje ukochane góry i dalej oprowadza ludzi, pokazując im piękno i bogactwa tej ziemi sławiąc piękną pannę oraz uzdrawiające wody. Na pewno na jakimś szlaku go spotkacie.

Piękna panna często widziana jest w zwiewnych szatach przy źródłach, kiedy zabiega o ich czystość i uzdrawiające moce.

Czysta miłość pięknej panny i wędrowca przetrwała do dziś, to też co pewien czas można spotkać ich razem.

Sława wód promieniowała coraz dalej. Przybywało coraz więcej ludzi z coraz bardziej odległych stron. trzeba było znaleźć więcej uzdrawiającej wody, odwiercać nowe źródła. Z każdego z nich tryska woda zdrowia, radości i miłości jako, że dzięki wielkiej miłości powstały.

Piękna opowieść lubię takich słuchać i czytać też czekam na kolejne

OK. Ja też.

Dzień dobry,opowieść przepiękna.

TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ ZDJĘCIA. DARMOWA REJESTRACJA

Jurek , potrzebuję jakieś namiary na kwaterunek......Najchętniej to bym się położyła w parku w hostach.
Ale może być agroturystyka . Skontaktuję się przed wyjazdem, może jednak nie wyjedziesz.

Semper pisze:


Krzysztofie.Ty chyba do Mnie też zaglądałeś.Zdjęcia powróciły.

Pewnie że zaglądam, ale w pewnym momencie przestały do mnie przychodzić powiadomienia o wpisach. Nie wiem dlaczego .