Kompostownik

Basiu nie mam pojęcia, W. coś tam nabył w tym celu w lokalnym sklepie, ale już nie zdążyliśmy z opryskiem. Jeden preparat na grzyb a drugi na robale.

Ach, zapomniałam napisać, że w warzywniku, gdzie W. spędził pół niedzieli, zostały jeszcze przed samym wyjazdem posadzone pomidory, papryki, pory, selery... Kto to będzie jadł? O ile w ogóle uda się doczekać jakichkolwiek plonów

Nie wiem jak u Was, ale u nas ten rok w owoce będzie skromniejszy..... zwłaszcza w jabłuszka. Gruszek troszkę jest, ale już są początki 'rdzy' więc to osłabi owoce....

Basiu u nas zależy na którym drzewie. Większość ma tendencję do owocowania co drugi rok i faktycznie ten jest "mniej płodny", ale ta jabłonka ze zdjęcia obsypuje się co roku zawiązkami, których część potem opada. Owoce niestety paskudnie robaczywe rok w rok.

Zuziu, wydaje mi się, że Gipsy Boy to będzie ta z wyraźnymi żółtymi pręcikami - moja takie ma, tyle że kolor nieco inny, ale może to wina ustawień aparatu, Mój jest taki burgundowo-purpurowy, zresztą postaram się dziś wstawic wyraźniejsze zdjęcia.

Z drugiej strony, wszystkie razem w kupie tak fajnie wyglądają, że w sumie co za różnica, która jest która?

Nawet nie wiedziałam, że spłodziłaś kolejną część ostatnią..
dziadek gimnazjalista był zdolny..
tyle dobrze że pogoda wam wtedy dopisała i bardzo dużo zrobiliście na ogrodzie a resztą zajmiecie się następnym razem

Pięknie i naturalnie

Zuza! kocham Ciebie za to jak opisujesz Wasz pobyt na wiejskim skrawku swojej ziemi. Czytając Ciebie jestem razem z Wami , to jest cudowny dar tak zaintrygować czytelnika tym co piszesz , każde Twoje słowo jest okraszone duszą .
Cudowna lektura na skołowaną moją głowę, a zdjęcia jeszcze bardziej podkreślają urok tego co posiadacie i jest wokół Was.
Ale muszę przyznać że na kompostowniku są jeszcze dwie osoby które też piszą ku uciesze ,ale to już jest inna forma i inny styl choć też bardzo wciągający.

Zapatrzywszy się na ogród zupełnie zapomniałam wyrazić zachwyt dla talentu Twojego Dziadka - piękny obraz, a jeszcze malowany przez gimnazjalistę, czyli młodego chłopaka - no naprawdę talent na miarę Albiczuka!

Zuziu - Wasz wsiowy ogród jest pyszny w znaczeniu "smaczny" i w znaczeniu "bogaty". Przepięknie sie ogląda i chciałoby się też połazić po nim.
Mój Gipsy Boy rośnie na słońcu i nie jest to zbyt ciemny róż.

No tak, niedługo i na wsi będziecie mieli bujny dojrzały ogród i wtedy wszystkich, a mnie pierwszą, szlag z zazdrości trafi

TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ LINKI. DARMOWA REJESTRACJA

Zuziu nie mam czasu poczytać, nawet dobrze obejrzeć zdjęć,ale może nadrobię
Pozdrawiam Cię gorąco

Kąpiele wanienkowe !Mina Kredki przy korzystaniu z nich bezcenna.

Podziwiam...a za to,że chce Ci się stamtąd wracać...

Napisałaś:Zresztą nie jestem pewna, czy czekanie się opłaciło, bo tu nic fascynującego nie będzie. Wyścig z czasem, a i tak wszystkiego nie zdążyliśmy zrobić, co staje się już praktycznie tradycją.

To jest zadziwiające jak potrafisz opisać ten mało fascynujący przebieg dnia! Rzeczywiście niby nic się nie dzieje ale jak świetnie czyta się opis tego słodkiego nieróbstwa! Do tego te piękne fotki i to w nielimitowanej ilości. Wyobrażam sobie ile czasu musisz poświęcić aby przygotować nam taką relację.

Zadumana Kredka, z jedną łapką w misce to Grand prix tej odsłony.

Kochani odwiedzający! Kolejny raport w przygotowaniu, krótki pobyt co prawda, ale opisać trzeba. Dziękuję za wszystkie wpisy, za które jeszcze nie podziękowałam. Czytam je bardzo uważnie, niektóre ze wzruszeniem ogromnym, jak ten od Misi a niektóre z radością, rozbawieniem i z poczuciem jakiejś więzi z tymi, którzy nas wirtualnie odwiedzają.
Pat dziadek faktycznie miał talent, bardzo żałuję, że zmarł przed moim urodzeniem.
No i Betinko zapewniam, nie chce nam się stamtąd wracać jak nie wiem co, zawsze jednak w perspektywie jest ten kolejny raz
Janeczko tym razem także nie było fajerwerków, ale postaram się to nadrobić opisami przyrody

Tytułem wstępu i wprowadzenia objaśniam, że wyjechaliśmy we czwartek wieczorem, ponieważ opuszczanie domu, w którym jako ostatni przebywał W. nie jest zalecane Powrót po kilku dniach, w dodatku przy obecnych temperaturach, gdzie zostały: brudne naczynia w zlewie/zmywarce, resztki kociego żarcia w miskach, niewyrzucone śmieci i ogólny rozgardiasz to mało przyjemne jest, jak się można domyślić. Zatem wolę ogarnąć sama dom przed wyjazdem i dopilnować, żeby było miło do niego wchodzić.
Większą część ładunku jak zwykle stanowiły rośliny. Obeszło się bez okazów drzewnych, postanowiliśmy wzbogacić rabatę angielską o kolejne byliny.
Upakowaliśmy stwory (tym razem Kicia została spacyfikowana w jednym z pokoi, aby nie odłączyła się od wycieczki) i jakoś po 21 wyruszyliśmy na wschód. Tłoku nadmiernego nie było, kawę wypiliśmy po drodze w hotelu Chrobry pod Międzyrzecem Podl. W okolicach północy dotarliśmy na miejsce świecąc reflektorami w zdziwione oczy młodych lisków szwendających się po poboczach. Trawa podrosła, ale jednak susza swoje zrobiła: spodziewanej dżungli nie było widać. Cykady dawały koncert w ciemnościach, poza tym cichutko...
Pies zniknął swoim zwyczajem w mrokach nocnych, kicia po nakarmieniu umościła się na kanapie.Ja z braku konieczności palenia w piecach i rozgrzewania się przed snem herbatą - wczołgałam się do łóżka. W. oczywiście łaził po ogrodzie jeszcze chwil kilka, ale i on uznał, że pora na spoczynek. Zasypialiśmy wdychając woń letniej nocy i krowich placków

Jestem i czekam na więcej. Uwielbiam Twoje relacje.

to i zdjęcia Klary będą?
Zuzia czytam zawsze z wielką przyjemnością.

Ja też czekam. Mam nadzieję, że sobotnia wichura nie narobiła Wam szkód w ogrodzie.

i ja i ja czekam na cd.który musi n.

Zuza! dorwałam się do kompa jak wiesz od pewnego czasu okupowanego przez moich letników a tu relacja krótka i do tego plackiem zakończona he, he i to krowim he, he , he