Kompostownik

a to jak sentymenty, to sentymenty, pokażę Wam wszystkie kobiety naszej linii rodu na tle rzeczonej szafy - stan z 2008 r., za dwa miesiące przybędzie kolejna



TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ LINKI. DARMOWA REJESTRACJA

Pati patrząc na tę cudowną szafę z duszą uroniłam łezkę .Podobna była i u mojej babci i wiele innych z tego okresu mebli. Nic nie zostało mój brat cioteczny sprzedał wszystko nie powiadomiając rodzinę .
Przehulał wszystkie pieniądze w Wiedniu udając chrabiego "z Koziej Wólki."
Ściana bardzo fajna.
Super zdjęcie

Melancholijnie się zrobiło...Kochamy stare przedmioty, zaklęty w nich czas i czar...
Tworzysz wspaniały świat. Twój.
Szafa jak marzenie, a do starych luster mam słabość.
Nasze też niedoskonałe, nieprzystosowane do takiej ilości ubrań, a trwają...
Jeszcze zarzucona na okno szydełkowana firanka, pod stopy takiż chodniczek. Na fotel stosowne nakrycie (masz ich całe sterty)... i udać się w objęcia Morfeusza albo zatonąć w lekturze.
Jest cudnie.

Misiu, też mówisz we Wiedniu, jak krakowska część mojej rodziny.

Nie da się ukryć, że Jesteście dziewczynami z tej samej linii. Szczególnie Ty i Joanna [ ? ].
Mama jaka szczęśliwa !
I ktoś niezadowolony i wyrywający się.

Czy chcemy, czy nie chcemy, wszystkie kobiety z naszej rodziny są w nas.
Matki, ciotki, babki, prababki. Te zapobiegliwe i pokorne, te chcące czegoś więcej i stale walczące o swoje,
ładne, brzydkie, dobre, trochę gorsze, pachnące ciastem lub perfumami, te , o których mówi się chętnie i te, o których wolało się milczeć podnosząc oczy do góry.
Po nich przejęłyśmy więcej niż podejrzewamy.
Jakiś dzień kobiet nam się zrobił.
Ale na nas świat się opiera, więc warto o nich pamiętać.

aaaa...wredna świnia jestem, o własnym dziecku zapomniałam - otóż na zdjęciu nie ma jeszcze Sary Ale wtedy nie było jej nawet w planach

No tak kobieco i sentymentalnie to chyba w związku z okresem świątecznym, wtedy się najczęściej chyba wraca myślą do dawnych lat...nawet Flo, która na co dzień ma ambiwalentny stosunek do swojej niemal rówieśniczej siostry ciotecznej (tej która na zdjęciu usiłuje ją oskalpować ) dziś zaczęła smętkować, że szkoda, że Laurę tak rzadko widzi ....

Flo rozpoznałam bez trudu a Tobą w długich, ciemnych włosach jestem zachwycona. Pięknie wyglądasz! Zresztą Twoje siostry też urodziwe. Widać, że odziedziczyłyście urodę po mamie.
Szafa rzeczywiście piękna a do tego tyle widziała. Ciekawe jak będziecie malować sufit nad nią? Ściany z tyłu i z boku pewnie pozostaną nietknięte na lata. Strach ją będzie przesuwać.

Mesiu dzięki za "czeczotkę". Doszkoliłam się i już wiem skąd bierze się czeczot. Myślałam, że to jest określony gatunek drewna a tu taka chorobliwa niespodzianka.

Janeczko, no podobnie jak poprzednicy malować nie będziemy - tynk jest słaby, i tak już go puknęliśmy podczas wysuwania starej szafy i wstawiania tej, jeszcze parę puknięć i nam na głowy spadnie Ale nad szafą to tego widocznego sufitu praktycznie nie ma, więc będzie się malować dookołoa...na razie nieco wkurzona jestem,b o mi na suficie jakieś plamy wyszły, być może jakieś reakcje chemiczne zaszły ze starym tynkiem...no trudno będzie jeszcze bardziej rustykalnie

Dziś maluję ostatni kawałek podłogi, w tygodniu położę listwy przypodłogowe i na razie tak zostanie, bo nie możemy przenieść sypialni na górę, póki dzieci śpią na dole, ale trochę ten pokoik podrasuję świątecznie,b o będzie w nim mieszkać w Święta mama.

A dalszy front robót przed świętami to uzupełnianie ubytków, szpachlowanie i malowanie sufitów i ścian, które będą bez regipsów u dzieci oraz robienie ich mebli

EwoM pamiętasz stół, z którego nie chciała zejść farba - dzięki za podpowiedź z opalarką, w końcu ją ruszyła i ujawniła mega-niespodziankę - skrzynia stołu jest we wściekle pomarańczowej okleinie Pokażę wkrótce

Piękne, pamiątkowe zdjęcie Powinnaś teraz powtórzyć, na tle szafy w nowym miejscu i w kolorach

Pięknie się szlachetny mebel wyeksponował na tle bieli. Taki element od razu robi całe wnętrze. Moja babcia sprzedała prawie wszystko z wyposażenia dużego domu, kiedy się do nas przeprowadzała. Nikt nie wpadł na pomysł, żeby wywalić meblościankę na wysoki połysk i wstawić jej dobytek. Pewnie uznano by to za barbarzyństwo.

Trzy pokolenia kobiet na zdjęciu - kwintesencja rodziny.

Pat- bardzo ładnie wyszło a szafa marzenie. Biała podłoga i białe ściany stanowią
świetne tło.

Piękna szafa z duszą i pięknie "wrośnie" w Twoją sypialnię. Zdjęcie na jej tle świetne - piękna pamiątka. Kobiety w Twojej rodzinie jedna w drugą urodziwe i wyglądają na "twarde", zaradne baby.

W imieniu szafy oraz innych prezentowanych obiektów dziękuję za komplementy Pokusiło mnie szafę umyć i wygląda na to, że jest zakonserwowana wielowiekowym brudem, który najlepiej schodzi delikatnym papierem ściernym....będę mieć zajęcie na przyszłą zimę

Zuziu, no to w naszym domu sytuacja była odwrotna - poprzedni właściciele pieczołowicie rozkręcili i wywieźli zestaw sypialniany na wysoki połysk z topornymi złoceniami, a zostawili kilkanaście stuletnich mebli - dla nas w sumie korzystnie, bo ten komplet był tak fatalny, że jeszcze czasem mi się w nocy śni. Ale jak czytam tę fejsbukową grupę o meblach z odzysku, gdzie ludzie formują komitety kolejkowe do najbardziej obiecujących śmietników z prlowskimi meblami, to się nie dziwię - jedno to sentyment do mebli niegdyś wystanych, wyczekanych, wymarzonych, drugie - zapanowała teraz moda na prlowski design, a siłą inercji także na wszelkie 'zabytki' z tamtego czasu.

Pati dołączam się do zachwytów nad szafą i pokojem.
Świetne zdjęcie, wyglądasz zjawiskowo.

Nie papier ścierny, tylko możliwie najdrobniejsza wełna stalowa. Howk!

I z cuciem.

Patuśka piknie

Pati piękne zdjęcie.Ależ jesteście podobne do siebie.

Patku - przecudne jest to zdjęcie i wydaje mi się, że je już widziałam, co mi nie przeszkadza znów się pozachwycać!
Ja kiedyś czyściłam straszliwie zasyfiały sekretarzyk (ten, co stoi w sypialni), kiedy go wyratowałam ze strychu mojej siostry; siostrze nie pasował do ławy i meblościanek, więc go wyniosła na strych. Czyściliśmy go z R. w naszym blokowym mieszkaniu takim gęstym mydlanym preparatem d mycia drewna, może to było pronto, a może coś innego, już nie pamiętam - nabieraliśmy po kropelce i czyściliśmy szczoteczkami do zębów, a błotnisty brudek wycieraliśmy gąbczastymi szmatkami. Ładnie się wyczyściły wszystkie zakamarki, gzymsiki i pizdryki.

Jaki przejrzysty i jasny pokój się zrobił.
Pokoleniowe meble to jak skarb ,
Fajne z Was kobietki , w długich włosach Ci do twarzy

W naszej rodzinie przy wiekszych uroczystościach obowiązkowo robimy grupowe zdjęcie .
Później fajnie sobie popatrzeć jak się zmieniamy , starzejemy , dzieci rosną , z podlotków stają się panny i kawalerowie

Szafa pasuje jak ulał do tego miejsca
Coś przeczytałam o Płocku
W jakim czasie ta szafa tam była?