Kompostownik

dana1s pisze:

Pati tak jest :-P
Czyli przed każdym zdjęciem mam pisać skąd pochodzi oprócz tego ,że piszę ,ze to internetowe inspiracje?

Danusiu, dokładnie tak - niestety takie jest prawo, w zasadzie powinno się też podawać imię i nazwisko autora, ale to jest często nie do ustalenia.

Marzenie taka parasolka , powrót do dawnych czasów.

jakbyśmy nie unikali tematu, jesień nadchodzi a wraz z nią - przynajmniej u mnie - powrót do robótek ręcznych, zatem wklejam swoją najnowszą inspirację

TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ LINKI. DARMOWA REJESTRACJA

Spacerując po mieście znalazłam takie drzwi garażowe. Jest to praca zespołowa pod tytułem Włóczkowe rewolucje.



TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ LINKI. DARMOWA REJESTRACJA





TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ LINKI. DARMOWA REJESTRACJA

Lusiu - dzięki! Tę technikę "kwadracikową" już znałam, a pomysł na bramę świetny!

A ja chciałabym tu wkleić link do bloga, którym zanęciła Pat. To jest

TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ LINKI. DARMOWA REJESTRACJA

- trzeba troszkę zjechać w dół i już mamy całą serię pięknych kwiatkowych fotek (zaczyna się pod tą z borówkami, jagodami i grzybami w koszykach). Technika jest podobna - wiele małych elementów, robionych wg tego samego schematu i zszytych potem razem, ale tutaj są to kwiatki.
Szalenie mi się to podoba i mam ochotę spróbować. Dziewczyny, które dużo szydełkują, proszę o podpowiedź, co to za włóczka? Czy to coś na wzór dawnej "zerówki"? A może Wam się uda zidentyfikować dokładne namiary?

Małgosiu, myślę, że jest to bawełna maceryzowana. Z bliska wygląda identycznie, jak mulina do haftów.
Jedyna marka, jaka przychodzi mi do głowy, jeśli chodzi o obfitość kolorów, to Miya turecki wyrób na bazie egipskiej bawełny.
Takie chusty, kamizelki, co zdolniejsi nawet spodnie, robiło się w latzch 70- tych, a poszewki na poduszki, traktowano, jako szczyt wiochy . Teraz moda wraca i ma się całkiem dobrze.

Rzeczywiście to bawełna, może być stuprocentowa, ale ja osobiście wolę robić z mieszanek, bo mniej się łachmanią w użytkowaniu, moja ulubiona to

TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ LINKI. DARMOWA REJESTRACJA

- ale ona jest grubsza, na szydełko nr 3,5-4.

Lusiu, świetna zasłona! W Wielkiej Brytanii dość powszechne są akcje typu Yarn Bombing, czyli robienie pokrowców, dekoracji itp szydełkowych na obiekty w przestrzeni publicznej, ale w Polsce jeszcze się z tym nei spotkałam.

Pat ma rację, sama bawełna z czasem robi się coraz cieńsza, bo gubi część niteczek. Oprócz tego, po praniu , trzeba ją formować . A ubrane w szydełkowe pokrowce pnie drzew i latarnie , są u Głogowie, przed Miejskim Ośrodkiem Kultury. Jakieś koło emerytek zamiast plotkując " ubarwiać " prawdę , wolały ubarwić miasto. Super pomysł.

Przejrzałam wszystkie włóczki bawełniane w moim ulubionym sklepie i coś znalazłam.
Chyba

TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ LINKI. DARMOWA REJESTRACJA

by mi się nadała; jest cieńsza, ma dodatek akrylu i prześliczne tonacje kolorystyczne. No i ten sposób cieniowania w motku bardzo mi odpowiada.

Małgosiu, dobry wybór! Z tej akurat nie robiłam, ale robiłam z wielu innych Alize i mają dobrą jakość i korzystną cenę Moim zdaniem, nawet szydełkiem nr 3 możesz nią robić.

Małgosiu, piękna ! Ja z szydełkiem nie bardzo, ale dużo robiłam na drutach. W Krakowie, prócz haftowania obrusów i pościeli dla Cepelii , robiłam góralskie swetry z prawie owczej wełny. Była łączona z czymś, bo sama wełna była strasznie " gryząca " i tak ostra, że raniła palce podczas pracy.
Moim sukcesem były spódnice maxi, robione na tzw. lince [ nie było szwów i nie trzeba było restrykcyjnie liczyć dobieranych oczek ]. Na dole jednobarwnej spódnicy był wrabiany 25 - 30 cm barwny wzór. Były piękne i sporo na nich zarobiłam. Inny patent, to gładka spódnica lub sukienka i naszywany na nią w różne esy - floresy gruby łańcuszek szydełkowy. Naprawdę odlotowe ciuchy i nawet dziewczyny z ASP i Szkoły Teatralnej przychodziły na nauki.

mariaewa pisze:

Małgosiu, piękna ! Ja z szydełkiem nie bardzo, ale dużo robiłam na drutach. W Krakowie, prócz haftowania obrusów i pościeli dla Cepelii , robiłam góralskie swetry z prawie owczej wełny. Była łączona z czymś, bo sama wełna była strasznie " gryząca " i tak ostra, że raniła palce podczas pracy.
Moim sukcesem były spódnice maxi, robione na tzw. lince [ nie było szwów i nie trzeba było restrykcyjnie liczyć dobieranych oczek ]. Na dole jednobarwnej spódnicy był wrabiany 25 - 30 cm barwny wzór. Były piękne i sporo na nich zarobiłam. Inny patent, to gładka spódnica lub sukienka i naszywany na nią w różne esy - floresy gruby łańcuszek szydełkowy. Naprawdę odlotowe ciuchy i nawet dziewczyny z ASP i Szkoły Teatralnej przychodziły na nauki.

A zdjęcia masz jakieś? Chętnie bym zobaczyła!

Pat, to boły piękne lata 73/ 79. Kto wtedy myślał o zdjęciach szmatek. Ale przypomniały mi się, więc popełnię taką spódnicę jesienią. Wzory rozrysowywałam sama, na papierze milimetrowym. Ważne było, aby ilość oczek jednej całej części wzoru mieściła się wielokrotnie w obwodzie, rozszerzanej przecież spódnicy. Inaczej wzór urywał się i wychodziło żle. Wiesz, wtedy 90 oczek to był pas. Teraz ze 200.
Mąż siedział i patrzył na dziewczynę, która wrabiając każdy rządek , uczyła się go na pamięć. Dwa białe, trzy czerwone, cztery zielone, osiem czarnych, i tak w kółko. Najlepiej wychodzą wzoty norweski, gwiazdy, ptaki, stylizowane kwiaty na łodygach z liśćmi. Skończy się ogród, zaczną się schody. Ale zrobię.

Pat - dziecko drogie, w tym czasie, kiedy Marysia i ja byłyśmy studentkami, nie było jeszcze fotografii.
No, w każdym razie cyfrowej

MaGorzatka pisze:

Pat - dziecko drogie, w tym czasie, kiedy Marysia i ja byłyśmy studentkami, nie było jeszcze fotografii.
No, w każdym razie cyfrowej

Dobra dobra, to są czasy mojego dzieciństwa i nastolectwa i mam zdjęcia z tego okresu

Sporo takich dekoracji miejskich widziałam tego roku w Lublinie. Oczywiście nie na skalę garażowej narzuty, a raczej słupków parkingowych dla rowerów.

Z szydełkiem mi raczej nie po drodze, ale haft i druty - owszem. W czasach dziecięctwa i małolactwa popełniałam swetry z norweskimi (i nie tylko )wzorami. Pamiętacie Sandrę- jedyne wówczas na wsi dostępne czasopismo z wzorami do dziergania.
Ciągle coś przerabiałam, prułam i doszywałam. Miałam odlotowe ciuchy za free.

Była jeszcze Sabrina. Robiłam też swetry młodemu, w różne męskie wzory. Do liceum chodził w nich, a potem przerzucił się na czarne i zgniłą zieleń i tak ma do dziś.

Ja to żywię potężny szacunek do wszystkich umiejących wrabiać wzory norweskie bez dziur i niedociągnięć, bo mnie się to rzadko udaje A spódnice sukienki na drutach, choć nie tak skomplikowane to robiła namiętnie w czasach młodości moja mama - do tej pory pamiętam niektóre z nich, m.in. przepiękną sukienkę z wełny kowarskiej. Niestety w mojej obecnej rodzinie swetrów nosić nie chcą - dziewczynki jeszcze od biedy, ale tylko z super miękkiej wełny, a R. swetra nie miał na sobie ze 30 lat...w sumie to może i dobrze, bo na tak wielkiego chłopa to bym 2 lata robiła

Apropos wzorów wrabianych

TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ LINKI. DARMOWA REJESTRACJA

obserwuję na Pintereście - przepiękne, i całkowicie niewykonalne dla mnie wzory...

Znalazłam coś takiego w gazecie i oto, jako pomysł mi przyszedł do głowy: porzucić tę

TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ LINKI. DARMOWA REJESTRACJA

, o której marudzę od jakiegoś czasu (oczywiście tylko po to, aby kiedyś znów do niej powrócić), a tymczasem zrobić gładką bambusową chustę, która na brzegach wykończona jest poniższym ażurem, ale tylko tym jego zewnętrznym fragmentem, począwszy od tych największych dziurek.



TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ ZDJĘCIA. DARMOWA REJESTRACJA



Po pierwsze pojedynczy motyw jest symetryczny, a po drugie łatwo się będzie wpasować z przejściem z dżersejowego tła do ażuru, który zaczyna się właśnie tymi dziurami.
Można też zacząć ażur wcześniej lub później (mniejsza lub większa chusta), regulując to liczbą motywów, które się zmieszczą na obwodzie.

I taka chłodna bambusowa chusta w kolorze ecru, co to czasem owijam się nią na ramionach, a czasem w biodrach, w okolicznościach plażowych...
Co myślicie?

Małgosiu genialny pomysł.Wzór bardzo ładny.