Kompostownik

Gdybym była miejską damą, powiedziałabym, że tak wieje, aż kapelusz z głowy zwiewa .
Ale u mnie wieje tak, że zwiewa ziemię z łopaty.
Glina namokła i jest tak ciężka, że poległam po kilku metrach. Muszę czekać na męskie ramiona.
Jednak miłość ma wiele twarzy.
Martusiu, kobieta Jesteś złota, żelazna, brylantowa i z tytanu. Pozdrawiam Mamę i gratuluję córki.
Pewnie , jaka matka, taka natka.
Cieszę się, że Pat wyszła z ciemnej jamy. Ale Ty słonko beksa Jesteś.
Bogusia napisała to samo co ja. Za kilka lat będziecie " silną grupą pod wezwaniem ".
Basiu, znów się mordujesz ? Oj , Ty siłaczko !
Pogoda wymusiła " domówkę ", więc lecę w gary.