Małgosiu, zachwycam się i zachwycam Twoim miejscem na Ziemi. Potem cofam się jeszcze raz do pierwszego zdjęcia i znów się zachwycam. A jak wrócę do domu, to będę robić maślane oczy do zdjęć, na których Twój małżonek wykonuje taką cudną niemiastową ścieżkę. I będę te maślane oczy robić tak wymownie, żeby mój małżonek nie przeoczył. Może w końcu się weźmie za te 5 metrów (!) ścieżki, o których słyszę co roku, że "się zrobi, bo to przecież dużo nie jest". 
Pozdrawiam Kasia