Misiu, ja liczę, że to co w tym roku zaschło, zwiędło i zmarniało jeszcze się korzeniami życia trzyma i w przyszłym roku odbije... no nie ma rady, natury się nie pokona, a jak człowiek nie ma warunków, żeby codziennie z wężem parę godzin stać, to własnych niemożności nie przeskoczy. Zawsze jeszcze masz aniołki na skarpie, one zadbają, żeby Twój ogród do końca nie zmarniał, bo stracą piękny widok 
