Zuziu pewnie nie pojadę Twoimi śladami bo to zbyt daleko i dlatego dziękuję Ci za Lanckoronę widzianą Twoimi oczyma. Spodobała mi się a szczególnie te tarasowe rabaty na zboczu. Ogród piękny. Lubię taki trochę uporządkowany busz pozwalający na grę wyobraźni w odkrywaniu kolejnych tajemnych miejsc.
pozdrawiam, Janina